Ostatni raz na StarFeście Manda’Yaim było w roku 2023 i zapamiętaliśmy to jako przeciętny konwent z mocno korporacyjnym podejściem do wystawców itd. Nie jechaliśmy sami, a podłączyliśmy się pod pierwotne zgłoszenie Wielkiej Armii Republiki, która osobowo nie udźwignęła tego co obiecała organizatorom. Finalnie całe stoisko Star Wars tworzyło Manda’Yaim, Wielka Armia Republiki i Drak’Thar – nowa organizacja Sithów wyrosła z Wielkiej Armii Republiki. I właśnie Drak’Thar byli dla mnie jedną z ciekawostek StarFestu bo o ile znałem część ludzi od nich, o tyle dla samej organizacji był to debiut na większym konwencie i muszę przyznać, że debiut bardzo udany i miło mi się z nimi współpracowało. Sam StarFest natomiast był kiepski. Konwent – o ile w ogóle możemy go nazywać konwentem – dalej cierpi na to co dwa lata temu, tylko bardziej. Organizatorzy bardzo chcą, żeby na StarFeście było wszystko to co jest na każdym konwencie – czyli wystawcy, gry planszowe, gry konsolowe, konkurs cosplay, wystawy, wioski, prelekcje, warsztaty itd. a nie mają zwyczajnie na to miejsca. W efekcie jest za ciasno, za dużo, za masowo i przede wszystkim za głośno. I co do tego ostatniego to naprawdę arcydebilnym pomysłem było ustawianie sceny koncertowej w hali gdzie były wioski i wystawcy. Myślę, że nikt nie wyjechał z tego konwentu bez co najmniej dźwiękowego przebodźcowania. Podejście organizatorów do skarg było żałosne, bo literalnie nie robili z tym nic, wzruszając jedynie ramionami. Tak więc StarFest – jak zawsze – się nie popisał. Ciekawą wtopą StarFestu jest ich marketing. Otóż StarFest jeszcze wczesnym latem reklamował się Strefą Star Wars… która wtedy była pusta, bo zgłoszenia od WAR-u, Manda’Yaim i Drak’Thar wleciały dopiero w sierpniu, a poza nami nie było innych grup SW. Tak, więc formalnie rzecz biorąc reklamowali się pustą strefą na samym początku. Ale to niestety jest StarFest – sztandarowy przykład, tego co z konwentem idzie nie tak, kiedy za organizacje biorą się nie pasjonaci, a ludzie z korporacyjną mentalnością.