Mandaloriańscy Konkwistadorzy

„ Klany Mandalore to najlepsi wojownicy w galaktyce… nie musimy czekać na kilku Jedi. ”
― Mandalore Niezłomny 

 
Mandaloriańscy konkwistadorzybyli pierwszym udokumentowanym ugrupowaniem Mandalorian, ustanowionym przez Mandalora Pierwszego około 7000 lat przed bitwą o Yavin. 
Według legend to właśnie ten Mandalor podbił planetę Mandalore, pokonując Mythosaury – potężne bestie, które rządziły światem, zanim pojawili się Mandalorianie. Ostatecznie zaangażowali się w Wielką Wojnę Sithów i walczyli dla Rycerza Jedi , który stał się Mrocznym Lordem Sithów, Ulica Qel-Droma . Krzyżowcy byli tradycyjnymi wojownikami Mandalorian, którzy przywiązywali największą wagę do zdobywania honoru i chwały w walce.

Historia

Początki

„ Moim ludem rządzi honor i chwała bitwy. To w walce udowadniamy swoją wartość, zdobywamy sławę i fortunę. ”
― Canderous Ordo 

Mandaloriańscy konkwistadorzybyli pierwszym udokumentowanym ugrupowaniem Mandalorian, ustanowionym przez Mandalora Pierwszego około 7000 lat przed bitwą o Yavin. 
Według legend to właśnie ten Mandalor podbił planetę Mandalore, pokonując Mythosaury – potężne bestie, które rządziły światem, zanim pojawili się Mandalorianie.  

Dalsza ekspansja

Po ujarzmieniu Mandalory, Konkwistadorzy nie zatrzymali się ani na chwilę. 
Wyruszyli na krucjaty, które na tysiące lat ukształtowały ich tożsamość. 
W kolejnych kampaniach zdobywali światy takie jak Ordo, Concord Dawn, Shogun czy Gargon, poszerzając swoje wpływy i wchłaniając nowe kultury. 

Przez długi czas Mandalorianie nie oddalali się zbytnio od swojego sektora, koncentrując się na systematycznych podbojach. 
Jednak każdy kolejny konflikt tylko wzmacniał ich militarną potęgę i reputację bezlitosnych wojowników. 

Mandalia i dalsze walki

Jednym z ciekawszych momentów w historii krucjat było starcie na pobliskiej planecie Mandallia. 
Jej rdzenni mieszkańcy – Mandalliańscy Olbrzymi – nie tylko skutecznie odparli atak najeźdźców, ale zrobili na nich ogromne wrażenie swoją siłą i sprawnością bojową. 

Zamiast całkowitego podboju doszło do asymilacji – wielu Olbrzymów dołączyło do kultury Mandalorian, wzmacniając ją zarówno fizycznie, jak i symbolicznie. 

 

(Wiecej tłukących się taungów) 

Na krótko przed 4000 BBY Mandalorianie rozszerzyli swoje krucjaty daleko poza rodzimy sektor. 
Jednym z najbardziej mrocznych epizodów był konflikt z gatunkiem Nevoota, który zakończył się ich całkowitą eksterminacją. 

To wydarzenie doprowadziło do ubóstwienia wojny w kulturze Mandalorian, personifikowanej jako bóg-niszczyciel Kad Ha’rangir. 
Od tego momentu wojna przestała być tylko środkiem do celu — stała się świętością. 

 

Wojna z Bazyliskianami

W tym okresie Mandalorianie byli prowadzeni przez nowego przywódcę – Mandalora Zdobywcę, znanego później jako Mandalore Niezłomny. 
Pod jego dowództwem Mandalorianie dokonali rajdu na planetę Iskadrell, gdzie uwolnili niewolników Iskalloni i przyjęli wielu z nich do swojej kultury, w tym młodego Antosa Wyricka. 

Kolejnym celem była planeta Basilisk. 
Pomimo interwencji Republiki Galaktycznej i wsparcia Mistrzyni Jedi Sidrony Diath, obrońcy nie byli w stanie powstrzymać naporu Mandalorian. 

Świadomi nadchodzącej klęski Bazyliskanie zatruli własną planetę, uniemożliwiając jej wykorzystanie przez zdobywców. 
Mandalorianie opuścili zniszczony świat, ale wcześniej splądrowali ogromne ilości droidów bojowych zwanych bazyliszkami oraz schwytali liczne gady Bazyliszków. 

Z czasem, wskutek wieków wojen, stworzenia te zdegenerowały się do roli wierzchowców bojowych i zwierząt jucznych, znanych jako Smoki Wojenne Lagartoz. 

Wielka wojna sithów

Krzyżowcy przemierzali kosmos w poszukiwaniu wojny, czyniąc podbite światy swoim domem. Dowodzeni przez wojownika Mandalora Niezłomnego , przybyli do układu Cesarzowej Teta w 3997 BBY . Dosiadając swoich bojowych droidów Bazyliszków, zniszczyli na orbicie hutę karbonitu Krath Tetan , by sprowokować Krath do walki. Ulic Qel-Droma, Lord Sithów powiązany z Krath, zgodził się na pojedynek z Mandalorem na niedawno podbitym przez niego świecie Kuar . 

Ulic został zwycięzcą, a Bractwo Sithów przejęło dowództwo nad siłami Mandalory, co rozczarowało wielu Mandalorian. Kilku ekstremistów wśród klanów ogłosiło się nawet bez przywódcy, ponieważ Mandalory w efekcie utracił swój tytuł na rzecz Ulica, a Qel-Droma, będąc outsiderem, nie mógł tego znieść. Zbyt mała liczebnie grupa protestujących nie dała im głosu. Ci sami protestujący później założyli na Mandalorze ruch Neo-Krzyżowców . 

Krzyżowcy walczyli po stronie Ulica w bitwie o Foerost na Coruscant i ostatecznie zostali rozproszeni na Onderon przez Exara Kuna. W tej bitwie przetrwali jedynie dzięki wycofaniu się na księżyc Dxun . Sam Mandalor zginął z rąk bestii z Dxun. Klęska rozproszyła Mandalorian, wielu z nich poczuło się zdradzonych i pragnęło zemsty na Republice i jej strażnikach Jedi. 

Wojny Mandaloriańskie

Wkrótce po wojnie Sithów do władzy doszedł nowy Mandalor , zwany Ostatecznym. Wezwał on swoich pomocników, aby pomogli mu przekształcić tożsamość sił Mandalorian, a gdy grupa wojowników zwana Neo-Krzyżowcami zaczęła nawoływać do odrodzenia tradycji, Mandalor wykorzystał ją jako fundament dla swojego celu. Podczas ataku na Zewnętrzne Rubieże, weteran Krzyżowców o imieniu Rohlan Dyre zaczął kwestionować motywy stojące za wojną, a w szczególności Neo-Krzyżowców. Jak na ironię, Rohlan wkrótce stał się narzędziem Mandalora, który wykorzystał go jako przestrogę promującą Neo-Krzyżowców. 

Podczas inwazji na Republikę, w każdej jednostce Mandalory obecni byli Neo-Krzyżowcy, którzy szerzyli ideały jednolitości i porządku, próbując podnieść morale i nawrócić Krzyżowców na ten nowy styl życia. Nieliczni stawiali opór, ale wielu innych, jak na przykład wojownik Canderous Ordo , nawróciło się . Podczas oblężenia Taris Krzyżowcy szybko stali się kurczącą się mniejszością w siłach Mandalorian. Nadal pojawiali się jacyś przeciwnicy, a niektórzy nawet odrzucali rozkazy Cassusa Fetta

Po ostatecznej bitwie Wojen Mandaloriańskich Mandalorianie ponownie rozproszyli się po galaktyce. Wielu honorowych wojowników kontynuowało tradycje, podczas gdy wielu innych przełknęło dumę i zostało najemnymi żołnierzami.

Doktryna i organizacja

Według legendy, przodkowie Mandalorian byli głęboko religijni i używali wojny jako rytuału dla swoich bogów. Społeczeństwo zmieniło się na przestrzeni tysiącleci, w tym ich niegdyś wyrafinowane święte prawa przekształciły się w Kanony Honoru, a sama wojna stała się przedmiotem czci. Każda kampania, którą prowadzili, stawała się Krucjatą, jeśli obiecywała świętą rzeź. Tradycyjni Krzyżowcy nie mieli spisanych praw, ale kilka zasad, które istniały, było świętych dla ich społeczeństwa. Najważniejsze były Resol’nare, czyli sześć działań. Inne normy obejmowały Kanony Honoru, które pomagały wojownikom zdobyć honor i chwałę poprzez udział w bitwach i lojalność wobec swojego klanu. W przeciwieństwie do ruchu Neo-Krucjat, Krzyżowcy nie werbowali ani nie szukali wojowników, którzy mieliby dołączyć do ich sprawy, ale przyciągali jednostki przykładami, które dawali. Resol’nare nie mieli nic do powiedzenia, jeśli chodzi o gatunki, a wśród Taungów istniała ogromna różnorodność różnych gatunków, wszystkie zjednoczone i oddane ruchowi na równych prawach. 

Mandaloriańscy krzyżowcy, jako społeczeństwo tradycyjnie koczowniczych wojowników, nie uznawali biurokracji. Podział pracy ustalał się organicznie. Wojownik musiał być samowystarczalny i kompetentny, a każdy wojownik był odpowiedzialny za własne wyżywienie i zaopatrzenie. Zamiast polegać na nadajnikach-odbiornikach hełmowych, krzyżowcy przekazywali informacje poprzez siły za pomocą dźwięku i wizji. Zawsze mieli na oku swoich towarzyszy broni, aby reagować, gdy zmieniała się sytuacja na polu bitwy. Ponieważ krzyżowcy nie mieli rang, tradycyjnie podążali za najbardziej doświadczonym weteranem na polu bitwy. Nawet bez formalnych jednostek, krzyżowcy często nazywali te nieformalne formacje. Jedną z nich była Viper Alpha , która walczyła w bitwie o Ossus podczas wojny Sithów . 

Zbroja

Mandaloriańscy Krzyżowcy nosili zbroje klasyfikowane jako kombinezony bojowe lub pancerze bojowe , przy czym pierwszy był preferowanym modelem, a drugi był czasami noszony przez weteranów. Każdy wojownik dostosowywał swoje zbroje, wewnętrznie i zewnętrznie, do swoich preferencji. W rezultacie każdy kombinezon był unikalny dla noszącego go Mandalorianina. Większość kombinezonów była projektowana do walki osobistej, uważanej za najbardziej honorową formę walki. Wygląd zewnętrzny zbroi Krzyżowców był często organiczny, a twarde części zbroi były ozdobione kolcami i paskami. Podczas wojny Sithów Krzyżowcy często używali plecaków rakietowych Zim SystemsWojownicy byli znani z jazdy na otwartych wierzchowcach droidów bojowych Bazyliszek w kosmosie. Zbroja Krzyżowca była hermetyczna i zawierała wystarczającą ilość tlenu, aby umożliwić Krzyżowcowi dziesięć godzin oddychania powietrzem w próżni kosmicznej, prawdopodobnie dzięki wierzchowcom. 

źródła