SPOŁECZNOŚĆ
Cuy’val Dar
Cuy’val Dar to grupa stu osób zrekrutowanych przez Mandaloriańskiego łowce nagród Jango Fetta na planetę Kamino. Zajmowali się oni szkoleniem żołnierzy-klonów dla Republiki. Spośród setki trenerów siedemdziesięciu pięciu stanowili Mandalorianie a pozostała dwudziestka piątka składała się z znanych łowców nagród i najemników. Znaczenie określenia “Cuy’val Dar” w języku Mandalorian oznaczało “Tych, którzy już nie istnieją”. Pochodzenie tej nazwy wywodziło się z natury samej pracy, która wiązała się z potrzebą “zniknięcia” najemników z galaktyki oraz zaprzestaniem kontaktów z światem poza Kamino.
Łączyło się to z tajemnicą otaczającą nowo powstającą armię dla Republiki.
Zadanie obejmowało blisko dziesięcioletni okres szkoleń przez Cuy’val Darów Klonów Komandosów których ostateczna liczebność wynosiła dziesięć tysięcy do momentu ich rozmieszczenia w trakcie Bitwy o Geonosis, stanowiącej pierwszą bitwę konfliktu znanego w galaktyce jako Wojny Klonów. Po ukończeniu okresu kontraktu większość najemników powróciła do swojego poprzedniego życia ale niewielka grupa kontynuowała swoją działalność w ramach współpracy z Wielką Armią Republiki. Zajmując się szkoleniem następnych pokoleń żołnierzy-klonów, ucząc ich umiejętności wykorzystywanych przez jednostki klonów-komandosów.
Następnie prawie pięćdziesiąt lat później, w 25 ABY, agent wywiadu Nowej Republiki i rycerz Jedi Kubariet spotkał się z Mand’alorem Bobą Fettem na Vorpa’yi w trakcie pierwszego roku wojny z Yuuzhan Vongami. W trakcie obrad Kubariet poprosił Bobę Fetta o stworzenie nowej grupy Cuy’val Dar składających się z Mandaloriańskich wojowników, którzy mogliby zająć się szkoleniem garnizonów planetarnych mogących podjąć walkę z Yuuzhan Vongami.
Historia
Wojny klonów
W roku 32 BBY Hrabia Dooku były mistrz Jedi przekonał Mandaloriańskiego łowcę nagród Jango Fetta by został wzorem genetycznym dla armii klonów, których produkcją mieli się zająć Kaminoanie. Fett będąc utalentowanym wojownikiem, wiedział że sprawna armia potrzebuje żołnierzy którzy mogliby stawić czoła groźniejszym zadaniom niż liniowa piechota. Mając to na uwadzę postanowił zebrać setkę, zaufanych sobie łowców nagród mogących szkolić elitarnych klonów-komandosów. Grupa składała się z siedemdziesiątki piątki Mandalorian a resztę jej stanowili członkowie innych kultur. Fett do swojej grupy zebrał wybitnych: najemników, łowców nagród oraz zabójców którzy mieli odpowiadać za szkolenie wyjątkowych umiejętności u klonów. Zajmowali się między innymi: nauką tropienia, komunikacji, przetrwania oraz szeroko pojętych umiejętności militarnych. Ta zbieranina szeroko pojętych osób z marginesu społecznego Republiki Galaktycznej przyjęła nazwę “Cuy’val Dar” oraz zajęli się szkoleniem sił specjalnych dla nowej armii. Wszyscy którzy przyjęli wezwanie od Fetta zostali sierżantami szkoleniowymi którzy pod swoje skrzydła dostali setkę klonów-kadetów których mieli ukształtować do roli przyszłych komandosów. Wyjątkiem stanowił Jango Fett który zajął się szkoleniem setki klonów ARC serii Alfa. Poszczególni sierżanci zajmowali się wykształcaniem wśród kadetów unikalnych umiejętności. Przykładem jest sierżant Mij Gilamar szkolący żołnierzy technik medycyny lub jak Kal Skirata który zajmował się szkoleniem klonów umiejętności walki partyzanckiej. Llats Ward zajmował się nauką historii wojskowości Mandalorian często nauczając swoich podopiecznych o znanych liderach i wydarzenia z historii tejże kultury.
Trenerzy jakimi byli Cuy’val Dar wywarli znaczący wpływ na społeczność trenowanych przez nich klonów wpływając na ich osobowości. Przykładem tego typu wpływu był Walon Vau wierzący w ciężki i agresywny trening swoich podopiecznych. Jego teorie potwierdzał fakt że wśród wszystkich trenerów szkolone przez niego oddziały komandosów miały największą przeżywalność w trakcie pierwszego starcia na Geonosis. Dzięki temu Komandosi z oddziału Delta patrzyli na swojego trenera z dozą wdzięczności, innym przypadkiem był RC-3222 Atin żywiący głęboką nienawiść do Vaua za jego brutalność.
Sierżant Kal Skirata obrał jednak inne podejście względem swoich podopiecznych którzy mimo przejście wymagającego treningu byli traktowani przez niego jak synowie. Podobnym przykładem była Rav Bralor która także traktowała szkolone przez siebie klony jak rodzinę.
Niezależnie od stylu szkolenia wszyscy Mandaloriańscy trenerzy wpajali swoim podopiecznym dziedzictwo Jango Fetta jakim była kultura Mandaloriańska. W sporej ilości tego typu zachęta sprawiła że kloni-komandosi w późniejszym czasie uznawali się za Mandalorian. Nie była to jednak cecha wyjątkowa tylko dla Mandaloriańskich trenerów spora ilość klonów przyjmowała cechy i kultury ich trenerów jak miało to miejsce w przypadku klonów wysławiających się w sposób charakterystyczny dla Corellian lub posługując się dialektem z Concord Dawn szkolonych przez Corta Davina.
Nieznany z tożsamości Mandaloriański trener był odpowiedzialny za wyszkolenie klona noszącego imię Kaddak. Imię początkującego komandosa zostało zapożyczone z Mandaloriańskiej mitologii od boga Kad Ha’rangira. Kaddak i jego trener mieli z czasem rozwinąć kontrowersyjną relację której zwieńczeniem miał być pojedynek w trakcie którego klon zabił własnego sierżanta, wykorzystując do tego same pięści. Według plotek Kaddak następnie został zatrzymany przez Kaminoan i poddany procesom “rekonstrukcji”. W rzeczywistości udało mu się zbiec i zamieszkać na planecie Ostor.
Wielka Armia Republiki została ostatecznie zmobilizowana w 22 BBY, dziesięć lat po jej utworzeniu. Ze względu na natychmiastowe rozmieszczenie wojsk w trakcie pierwszego starcia na Geonosis, Cuy’val Dar nie mieli okazji na pożegnanie się z swoimi podopiecznymi. Kończąc jednocześnie kontrakt dla Kaminoan za ich dziesięcioletnią służbę w formie trenerów dla klonów-komandosów. W tym także momencie większość byłych już sierżantów, wróciła do swojego poprzedniego życia po okresie “nie istnienia”. Wyjątkiem był jednak Kal Skirata który zapewnił sobie rolę doradcy w służbach sił specjalnych republiki. W drugim roku wojny do służby powrócił także Walon Vau współpracując jednostkami klonów-komandosów. Kolejnymi powracającymi Cuy’val Dar byli Mij Gilamar i Wad’e Tay’haai którzy zajęli się hybrydowym szkoleniem klonów do roli komandosów.
Kolejnym momentem do którego zatrudniono następnie Cuy’val Dar było szkolenie następnych faz żołnierzy ARC prowadzonego przez ARC Alpha-17. W tym także czasie klon noszący imię Bacara został wprowadzony w zalążki kultury Protektorów z Concord Dawn. Ten okres sprawił także że klon kapitan o imieniu Rex dostąpił zaszczytu umieszczenia oczu Jaig na hełmie. Cuy’val Dar odpowiedzialny za posługiwaniem się przez klonów ARC dwóch pistoletów była Vhonte Tervho, Mandaloriańska łowczyni nagród która przekazała swoje umiejętności ponad tysiącu klonów przechodzących hybrydowe szkolenie.
Cuy’val Dar byli także zamieszani w realizację tajnej misji mającej na celu odnalezienie możliwości zatrzymania przyspieszonego starzenia się wśród klonów. Przywódca grupy Kal Skirata wspierany przez innych byłych trenerów. Byli odpowiedzialni za porwanie Ko Sai, głównej naukowczyni na Kamino odpowiedzialnej za genetykę procesu klonowania. Kal Skirata był twórcą Kyrimorut, przyczółka dla wszelakich klonów i powiązanych z nimi osobistości mających bezpieczną przystań po skończeniu swojej służby dla Republiki.
Incydentem związanym z Cuy’val Dar było też zawiązanie porozumienia przez Dreda Priesta i Isabet Reau w ramach wykonywania planu Lorki Gedyca będącego przywódcą straży śmierci z siłami Imperium które ustanowiły swój przyczółek na Mandalore. W późniejszym czasie Mij Gilamar zabił Priesta w Keldabe gdy Mij dowiedział się o powiązaniach Dreada z strażą śmierci.
Wojna z Vongami
Wiele lat później w trakcie pierwszego roku starć z Yuuzhan Vongami, agent wywiadu republiki i rycerz Jedi Kubariet spotkali się z Mand’alorem Bobą Fettem na planecie Vorpa’ya w sektorze Mandalore. Tam zasugerowano Fettowi pomysł utworzenia Cuy’val Dar spośród doświadczonych Mandalorian w celu szkolenia milicji planetarnej która miałaby stawiać opór Yuuzhan Vongą.