SPOŁECZNOŚĆ
Menu
Jaster Mereel
Jaster Mereel mężczyzna rasy ludzkiej, urodzony na planecie Concord Dawn na Zewnętrznych Rubieżach. Przez lata Mereel pełnił funkcję Czeladnika-Strażnika (eng. Journeyman Protector), jednego z szanowanych stróżów prawa na rodzimej planecie, aż do dnia, w którym jego silne przekonania moralne skłoniły go do zabicia skorumpowanego przełożonego. Oskarżony o morderstwo, Mereel został wygnany z Concord Dawn, po czym dołączył do Mandalorian.
Jako utalentowany żołnierz, Mereel dzięki swoim walecznym wyczynom w bitwie zyskał szacunek swoich towarzyszy superkomandosów i ostatecznie został Mand’alorem, przywódcą wszystkich klanów mandaloriańskich, oraz Al’Ori’Ramikade – „Dowódcą Superkomandosów”.
Jako Mand’alor Mereel wprowadził nowe wytyczne dotyczące postępowania Mandalorian, znane jako Kodeks Superkomandosów, w których stwierdził, że Mandalorianie pragnący walczyć będą po prostu wysoko opłacanymi żołnierzami i powinni zachowywać się jak honorowi najemnicy.
Mereel napotkał opór wobec swoich reform zarówno ze strony pokojowej frakcji Nowych Mandalorian, jak i bardziej niebezpiecznej Straży Śmierci – brutalnej grupy odłamowej utworzonej przez zwolenników rywala Mereela, Tora Vizsli. Między Strażą Śmierci a superkomandosami lojalnymi wobec Mereela wybuchła wojna domowa, w której początkowym etapie Mereel powrócił na swoją rodzinną planetę, gdzie uratował życie synowi miejscowego rolnika – Jango Fettowi – gdy Straż zaatakowała dom chłopca. Przyjmując Jango pod swój dach po śmierci jego rodziny, Mereel wychowywał chłopca jak własnego syna aż do fatalne w skutkach bitwy o Korda Six.
Wpadając w zasadzkę Straży Śmierci i zdradzony przez swojego zastępcę, Montrossa, Mereel został zabity przez Vizslę. Jego ciało zostało przeniesione przez Fetta z powrotem do strefy lądowania Mandalorian, gdzie Montross został zdemaskowany jako zdrajca, a Jango Fett zastąpił swojego przybranego ojca jako nowy Mand’alor, zgodnie z wolą Mereela.
BIOGRAFIA
Wczesne życie
Po wygnaniu z Concord Dawn Mereel dołączył do Mandalorian; jako utalentowany żołnierz, dzięki swoim umiejętnościom bojowym zyskał szacunek wśród swoich towarzyszy. Około 60 BBY Mereel osiągnął rangę Mand’alora – przywódcy klanów mandaloriańskich. Dostrzegając niezadowolenie wielu Mandalorian z powodu powszechnego okrucieństwa, które stało się normą w niektórych kręgach wojowników, Mereel miał nadzieję, że uda mu się skłonić Mandalorian do przestrzegania wyższych standardów postępowania.
Jako Mand’alor Mereel wprowadził Kodeks Superkomandosów – nowy zbiór wytycznych dotyczących postępowania, oparty na jego własnych ideałach moralnych, w którym postanowił, że każdy Mandalorianin pragnący walczyć będzie jedynie wysoko opłacanym żołnierzem i powinien zachowywać się jak honorowy najemnik. Mniej więcej w tym czasie Mereel nawiązał kontakty z Regentem Mek va Uil, pełniąc funkcję zarówno Mand’alora, jak i Al’Ori’Ramikade – „Dowódcy Superkomandosów”. Podczas tych rozmów Mereel przedstawił regentowi swoje poglądy na temat tego, czym jest bycie najemnikiem i dlaczego zasługują oni na szacunek.
Jednak poglądy Mereela nie spotkały się z jednogłośnym poparciem całej społeczności mandaloriańskiej. W tym czasie wielu Mandalorian dołączyło do pokojowego ruchu Nowych Mandalorian, reformatorskiej frakcji politycznej powstałej w następstwie wyniszczającego konfliktu z Republiką Galaktyczną, który miał miejsce wieki wcześniej. Nowi Mandalorianie odeszli od tradycyjnych zwyczajów wojowników, potępiając stare kodeksy wojowników i wierzyli, że najlepszą szansą na przetrwanie i dobrobyt Mandalorian będzie postawa pokojowa, neutralna i tolerancyjna. Główny sprzeciw wobec Mereela pochodził jednak ze strony grupy amoralnych Mandalorian, którzy mieli mu za złe próby ograniczenia ich dotychczasowego stylu życia opartego na braku odpowiedzialności oraz powrotu do starych tradycji mandaloriańskich.
Niezadowoleni z wprowadzonych reform zgromadzili się wokół mandaloriańskiego żołnierza imieniem Tor Vizsla i utworzyli pod jego przywództwem grupę znaną jako Straż Śmierci, pod pretekstem powrotu Mandalorian do ich pradawnych korzeni jako zdobywców i najeźdźców, mając na celu wywołanie kolejnej wojny. Chociaż cele Straży Śmierci były zupełnie przeciwne do celów Nowych Mandalorian, nie mogli oni poprzeć frakcji lojalnych superkomandosów Mereela – nazywających się teraz „Prawdziwymi Mandalorianami” – ponieważ pomimo jego reform każdy akt mandaloriańskiej przemocy był zasadniczo sprzeczny z tym, co wyznawali Nowi Mandalorianie.
Mereel znalazł się pod presją mandaloriańskich zwolenników twardej linii, takich jak Montross, by zniszczyć uformowaną grupę Vizsla i wkrótce wybuchła wojna domowa między Prawdziwymi Mandalorianami Mereela a Strażą Śmierci. Nowi Mandalorianie pozostali wierni swoim ideałom pacyfizmu i niestosowania przemocy, odrzucając obie grupy i trzymając się z dala od konfliktu, który przeszedł do historii jako Mandaloriańska Wojna Domowa.
W roku 58 BBY gdy wojna domowa Mandalorianów ogarnęła Concord Dawn, Mereel powrócił na swoją rodzinną planetę. Ścigani przez Straż Śmierci po przegranej potyczce Mereel i jego ludzie zostali zmuszeni do skorzystania z pomocy Journeyman Protectora, który zastąpił Mereela – mężczyzny o nazwisku Fett. Zaproponował im schronienie na rodzinnej farmie i przynosił im jedzenie na pola. Jednak Straż Śmierci schwytało młodego syna Fetta – Jango – i próbowało wykorzystać chłopca do zmuszenia Journeyman Protectora do ujawnienia lokalizacji Mereela i jego Prawdziwych Mandalorian. Fett nie uległ, a gdy żona Fetta próbowała uratować męża i syna, wybuchła chaotyczna strzelanina.
Zarówno Fett, jak i jego żona zginęli, choć Mereel wkroczył do akcji – ujawniając swoją tożsamość – aby ocalić życie młodego Jango. Gdy Straż Śmierci podpaliła pole, na które uciekli Mereel i jego oddziały, Jango poprowadził ich do rury nawadniającej, która pozwoliła im bezpiecznie oddalić się od pożaru. Mereel przegrupował swoje siły w pobliskim miasteczku i czekał w ukryciu, aż przybędzie Straż Śmierci, po czym zorganizował zasadzkę. Podczas gdy Mandalorianie ostrzeliwali oddziały Straży, Jango umieścił ładunek wybuchowy pod spodem opancerzonego Speedera, na którym Vizsla wjechał do miasta.
Czołg eksplodował, choć Vizsla zdołał uciec. Gdy bitwa dobiegała końca, Mereel dostrzegł Jango stojącego nad ciałem żołnierza Straży Śmierci, który zamordował jego rodziców. Chwaląc odwagę chłopca, Mereel postanowił zabrać Jango ze sobą, gdy Mandalorianie opuszczali Concord Dawn i z czasem zaczął traktować go jak własnego syna.
Zdrada na Korda Six
W roku 52 BBY, sześć lat po bitwie na Concord Dawn, Mereel uznał, że Straż Śmierci przestała istnieć. Po jej zniknięciu Mereel stanął na czele swoich superkomandosów z Prawdziwymi Mandalorianami jako oddział najemników i właśnie w tej roli udali się na planetę Korda Six. Na zlecenie Sił Obronnych Kordanu Mereel i jego ludzie zostali zatrudnieni do ewakuacji początkującej drużyny ochroniarzy, która znalazła się w potrzasku pod ostrzałem lokalnych wrogów.
Dane wywiadu z Kordanu wskazywały na minimalny opór; tubylcy nie mieli formalnej armii i byli słabo uzbrojeni. Uznając tę misję za „łatwe pieniądze”, Mereel podzielił swoich ludzi na trzy zespoły: Kompania Vertigo, jednostka powietrzna wykorzystująca plecaki odrzutowe pod dowództwem zastępcy Mereela, Montrossa; „Jango’s Grunts”, która miała zapewnić ogień osłonowy i utrzymać strefę ewakuacji pod dowództwem nastoletniego już Jango Fetta; oraz Kompania Headhunter, własna jednostka Mereela, której zadaniem było dotarcie do miejsca akcji i ewakuacja zespołu ochronnego. Gdy Mandalorianie wchodzili na pokłady swoich statków, Mereel zamienił kilka słów z Jango, prosząc chłopca, by sprawił, by był z niego dumny.
Podczas zbliżania się do powierzchni planety statki Mereela poniosły poważne uszkodzenia w wyniku ostrzału z dział jonowych, co zmusiło większość z nich do przeprowadzenia awaryjnych lądowań w trudnych warunkach. Szacowany „minimalny opór” okazał się rażąco niedokładny i niemal natychmiast Mandalorianie znaleźli się pod intensywnym ostrzałem. Mereel był bezradny, gdy liczni żołnierze padali ofiarą wrogich blasterów, nie minęło dużo czasu, zanim Mand’alor nakazał im przerwać misję i wycofać się. Montross odmówił wykonania rozkazu, nie chcąc, by w ich aktach znalazła się informacja o odwrocie i ruszył naprzód, by w końcu paść ofiarą wybuchu granatu, w wyniku którego sam został ranny i potrzebował pomocy.
Z pomocą przyszedł Mereel, który zastrzelił co najmniej trzech wrogich Kordanów, po czym w gniewie ponownie wydał rozkaz odwrotu. W tym samym czasie, gdy Jango i jego drużyna wpadli w zasadzkę Straży Śmierci, na pole bitwy wjechał Vizsla w czterokołowym czołgu. Mereel zbeształ Montrossa za jego lekkomyślne działania, które doprowadziły ich do tej sytuacji, przysięgając, że wyrzuci go ze swojej grupy najemników, jeśli przeżyją tę bitwę. Vizsla był zdeterminowany, by nie dopuścić do tego i wystrzelił rakietę z nadgarstka, która raniła Mereela, choć Montross uniknął jej dzięki plecakowi odrzutowemu. Gdy Vizsla otworzył ogień z działa laserowego, Mereel wezwał Montrossa, by ten zapewnił im ewakuację powietrzną. Jednak Montross postanowił, że nie będzie już wykonywał rozkazów Mereela i odwrócił się plecami do Mand’alora, pozostawiając go na pewną śmierć na polu bitwy, podczas gdy sam powrócił do pozostałych Mandalorian. Mereel wkrótce padł pod ostrzałem z czołgu Vizsli, choć Jango desperacko próbował do niego dotrzeć. To właśnie w ramionach Jango Mereel uległ odniesionym ranom.
Po powrocie do obozu Montross próbował przejąć przywództwo nad Mandalorianami, twierdząc, że Mereel nie żyje, a Jango zginął, próbując go uratować. Jednak Jango powrócił do obozu, niosąc ze sobą ciało swojego przybranego ojca i zdemaskował Montrossa jako kłamcę i zdrajcę. Gdy Montross udał się na wygnanie, Jango zastąpił Mereela na stanowisku nowego Mand’alora, zgodnie z tym, czego – jak wierzyli pozostali Mandalorianie – pragnąłby sam Mereel, który wcześniej wybrał Jango na swojego następcę. Jango pomścił Mereela, zabijając Vizslę na Corellii, a później Montrossa na jednym z księżyców Bogdenu.
Dziedzictwo
Po śmierci Mereela Jango przejął jego prywatny statek kosmiczny – transportowiec typu AIAT/i – który na cześć Mereela przemianował na „Jaster’s Legacy” i który przez wiele kolejnych lat traktował jak skarb. Jango posługiwał się również imieniem Jastera Mereela jako pseudonimem w trakcie swojego życia i kariery łowcy nagród, aby w ten sposób uczcić pamięć swojego przybranego ojca. Sklonowany syn Jango – Boba Fett – postąpił tak samo podczas swojej kariery jako łowca nagród, po śmierci ojca z rąk rycerza Jedi Mace’a Windu w pierwszej bitwie o Geonosis, a także po krótkim okresie pełnienia funkcji czeladnika-obrońcy (Journeyman Protector) na Concord Dawn. Boba nieświadomie poszedł w ślady swojego dziadka, zostając czeladnikiem-obrońcą, by następnie zostać wygnanym z Concord Dawn po zabiciu przełożonego.
W przypadku Boby jednak oficerem, o którym mowa, był mężczyzna o imieniu Lenovar, którego Boba bardzo szanował, a którego zabił po tym, jak Lenovar zgwałcił jego żonę, Sintę Vel. Fakt, że zarówno Jango, jak i Boba posługiwali się imieniem Mereela, przyczynił się do powstania plotek, że Mereel nadal żyje i działa wiele lat po swojej faktycznej śmierci, a niektórzy wierzyli nawet w coś odwrotnego – że „Boba Fett” to w rzeczywistości pseudonim używany przez Mereela. Boba odzyskał również zbroję Mereela i nosił charakterystyczny herb Mereela na napierśniku swojej zbroi. Świadomość okoliczności związanych ze zdradą i śmiercią Mereela sprawiała, że Boba przez wiele lat pozostawał ostrożny, nawet w obecności sojuszników.
Jeden z Komandosów Zaawansowanego Rozpoznania Klasy Null z Wielkiej Armii Republiki, żołnierz-klon o oznaczeniu Null-7, otrzymał imię „Mereel” od mandaloriańskiego sierżanta szkoleniowego Cuy’val Dar, Kala Skiraty. Po zakończeniu Wojen Klonów i dezercji z Wielkiej Armii Republiki ten dobroduszny porucznik ARC został Mandalorianinem, podobnie jak jego imiennik.
Osobowość
Jaster Mereel był człowiekiem o silnych zasadach moralnych i surowym kodeksie etycznym. Cieszył się ogromnym szacunkiem jako jeden z czeladników-obrońców Concord Dawn, jednak nie mógł pogodzić się z korupcją swojego przełożonego i zabił go – czyn ten popchnął go ku nowemu życiu jako Mandalorianin. Jako niezwykły żołnierz, Mereel dzięki swoim umiejętnościom bojowym zdobył szacunek swoich mandaloriańskich towarzyszy.
W czasach, gdy wielu Mandalorian popadło w haniebną bandytyzm, silna etyka Mereela skłoniła go do objęcia stanowiska Mand’alora i wprowadzenia reformy, która na długie lata zmieniła sposób postępowania Mandalorian. Kodeks moralny Mereela nie pozwalał mu również pozostawać biernym, gdy młody Jango Fett znalazł się w niebezpieczeństwie – zrezygnował więc z przykrywki, by uratować Jango przed przeważającymi liczebnie członkami Straży Śmierci.
Mereel był pewnym siebie, ale pragmatycznym dowódcą, dumnym z umiejętności swoich i swoich żołnierzy, jednak nie pozwalał, by ta duma wpływała na jego decyzje, takie jak na przykład decyzja o wycofaniu się z bitwy.
Na poziomie osobistym Mereel był osobą mówiącą wprost, która wypowiadała się jasno i nie bała się otwarcie obarczać winą tych, którzy na to zasługiwali. Jednocześnie troszczył się o swoich towarzyszy, a zwłaszcza o Jango Fetta, którego Mereel przyjął pod swój dach, gdy chłopiec został sierotą i wychowywał jak syna aż do swojej przedwczesnej śmierci. Mereel był również dumny z bycia najemnikiem i uważał to za szlachetny zawód, godny szacunku.
Sprzęt
Jaster Mereel nosił tradycyjną mandaloriańską zbroję w metaliczno-szarym kolorze, z czerwonymi naramiennikami i czerwonym wykończeniem wokół wizjera hełmu wyposażonego w dalmierz. Na lewym ramieniu Mereel nosił specjalnie zaprojektowaną insygnię Prawdziwych Mandalorian inspirowaną czaszką mitosaura, a jego napierśniki zdobił pomalowany na żółto czworokątny romb. Do zbroi Mereel nosił również czerwoną pelerynę, ciężkie buty bojowe oraz brązowy pas z wieloma kieszeniami, ale w terenie nie nosił ani nie używał plecaka odrzutowego.
Podczas swojej służby jako żołnierz mandaloriański Mereel posługiwał się karabinem blasterowym o krótkiej lufie, do którego pod lufą można było przymocować nóż bojowy, a także dwoma pistoletami blasterowymi, które trzymał w dwóch kaburach przy płytach udowych.
Za kulisami
Jaster Mereel był pierwotnie prawdziwą tożsamością Boby Fetta w noweli „The Last One Standing: The Tale of Boba Fett” – fakt ten został powtórzony w haśle poświęconym Fettowi w „The Essential Guide to Characters”. Jednak gdy w 2002 roku na ekrany weszła produkcja „Gwiezdne wojny: Część II – Atak klonów”, przedstawiona w niej historia dzieciństwa Fetta na Kamino jako klona Jango Fetta spowodowała, że poprzednia wersja jego przeszłości została uznana za niekanoniczną.Jednak w czteroodcinkowym komiksie Jango Fett: Open Seasons postać Jastera Mereela została zmieniona i jest teraz inną osobą – mentorem ojca Fetta, Jango. Ujawniono również, że zarówno Jango, jak i Boba Fett sporadycznie posługiwali się nazwiskiem Mereela jako pseudonimem, co sprawiło, że historia ta nie została uznana za apokryficzną. Daniel Keys Moran, autor powieści „The Last One Standing”, nie był świadomy zmian fabularnych dotyczących postaci Jastera Mereela aż do wywiadu udzielonego w 2018 roku, ponieważ nie śledził zbytnio najnowszych produktów z tej serii.
Oprócz pojawienia się w komiksie „Jango Fett: Open Seasons”, postać Mereela została ponownie wspomniana w powieści z serii „Gwiezdne Wojny” pt. „Republic Commando: Triple Zero” autorstwa Karen Traviss, w której żołnierz Null ARC o numerze N-7 otrzymał imię Mereel na cześć Jastera; klon o imieniu Mereel pojawiał się we wszystkich kolejnych częściach serii „Republic Commando” i „Imperial Commando”. W czwartej powieści Traviss z serii „Republic Commando”, zatytułowanej „Order 66”, jako wstęp do dziesiątego rozdziału zamieszczono cytat Jastera Mereela, a w kolejnej części serii, „Imperial Commando: 501st”, pojawiło się kilka odniesień do Jastera Mereela i wydarzeń przedstawionych w „Open Seasons”.
Mereel został wspomniany na hologramie w „ Rozdziale 14: Tragedia ” serialu Star Wars: The Mandalorian Jona Favreau na Disney+ , wyreżyserowanym przez Roberta Rodrigueza i wydanym 4 grudnia 2020 r. Imię postaci było częściowo ukryte w odcinku, co utrudniało ustalenie pełnego imienia tej osoby.
źródła
- Star Wars: Łowca nagród (tylko wspomniany)
- Jango Fett: Open Seasons 1 (Pierwsze pojawienie się) (W retrospekcjach)
- Jango Fett: Open Seasons 2 (w retrospekcjach)
- Jango Fett: Otwarte Sezony 4 (Tylko wspomniane)
- Gwiezdne Wojny: Zam Wesell (Tylko wspomniane)
- Republic Commando: Triple Zero (tylko wzmianka pośrednia)
- Imperial Commando: 501. (Wspomniano tylko)
- Gambit Hutta (tylko wspomniany)
- Rebel Dawn (tylko wspomniano)
- „ Ostatni żywy: Opowieść o Bobie Fettcie ” — Opowieści łowców nagród (tylko wspomniane) ( Retcon )
- Boba Fett: Praktyczny człowiek (tylko wspomniany)
- Dziedzictwo Mocy: Linie Krwi (Tylko wspomniane)
- Dziedzictwo Mocy: Ofiara (Tylko wspomniano)
- Legacy of the Force: Revelation (Tylko wspomniane)