Pulsipher

” Wojownik nie wie nic o poddaniu się. „
―Mandalore Niezłomny

  Pulsipher był członkiem mandaloriańskich Neo-Krzyżowców, których fascynacja artefaktami Mocy skłoniła go, podczas Wojen Mandaloriańskich, do odnalezienia potężnej relikwii Sithów znanej jako Talizman Muura. Początkowo przydzielony jako asystent znanego mandaloriańskiego naukowca Demagola. Pulsipher niechętnie pomagał mu w eksperymentach na schwytanych Jedi, uważając wysiłki doktora zmierzające do odkrycia źródła zdolności Jedi za bezcelowe – Pulsipher wierzył, że Moc jest mitem, a moce Jedi wynikają z magicznych przedmiotów. Skupił się na jednym konkretnym: Talizmanie Muura, który, jak sądził, znajdował się na świecie Taris w Zewnętrznych Rubieżach. Pulsipher zebrał zespół badawczy i udał się na Taris w poszukiwaniu artefaktu po tym, jak Mandalorianie podbili tę planetę. Udało mu się odkopać talizman głęboko w podziemnym mieście planety, jednak po sprowadzeniu talizmanu Muur do mandaloriańskiej bazy w Jebble Pulsipher zdał sobie sprawę, w co właściwie się wplątał. Talizman, poruszający się jakby posiadał własną wolę, związał się z Pulsipherem i przekształcił otaczających go Mandalorian w bezmyślne bestie Rakghoul, którymi on sam sterował. Pulsipher wykorzystał moc Talizmanu, by zdobyć szacunek i zjednoczyć wszystkich pod sztandarem Mandalorian, ale został zabity przez mutanty, którymi niegdyś dowodził, gdy Talizman porzucił go na rzecz bardziej odpowiedniego nosiciela – Jedi Cienia (org. Jedi Shadow) – Celeste Morne.

Biografia

   Pulsipher, człowiek płci męskiej, służył w armii znanej jako Mandaloriańscy Neo-Krzyżowcy podczas wojny z Republiką Galaktyczną, kilka tysiącleci przed bitwą o Yavin. Po kilku latach zimnego konfliktu Mandalor Najwyższy rozpoczął w 3963 BBY pełną skalę ataku na Republikę. Gdy Mandalorianie pędzili w kierunku Taris, planety Republiki położonej na Zewnętrznych Rubieżach, Mandalore wyznaczył Pulsiphera na asystenta znanego z kontrowersji naukowca Demagola, który prowadził eksperymenty na schwytanych Jedi w placówce na pozbawionej atmosfery planecie Flashpoint. Obaj często ścierali się w swoich próbach zbadania źródła mocy Mocy Jedi, ponieważ Pulsipher uważał, że ich zdolności wynikają z posiadanych przedmiotów. Pulsipher był obecny, gdy były padawan Zayne Carrick i zbuntowany wojownik mandaloriański Rohlan Dyre z powodzeniem zainscenizowali atak Republiki, pojmali Demagola i przekonali Mandalorian do opuszczenia placówki, a także znalazł się wśród tych, którzy uciekli z Flashpoint. Pulsipher został później przeniesiony do mandaloriańskiego punktu zbornego na Jebble, gdzie otrzymał własne laboratorium na szczycie Lodowej Cytadeli tej planety i na próżno starał się zdobyć taki sam szacunek od Mandalora Najwyższego, jakim cieszył się Demagol. Szukając sposobu na wyrobienie sobie renomy, Pulsipher rozszyfrował serię częściowo usuniętych transmisji Jedi, które przekonały go, że opanowane przez Rakghule pustkowie znane jako Undercity może skrywać starożytny artefakt Sithów: Talizman Muura. To wystarczyło, by Pulsipher zebrał ekipę badawczą i udał się na Taris promem „Mar’eyce”.

   Po przybyciu na Taris i po intensywnych pracach wydobywczych w głębi Podmiasta, Pulsipher odnalazł swój skarb: talizman Muura, zakopany pod metrami skał, które zasypały go w wyniku zawalenia się kopalni kilkadziesiąt lat wcześniej. Pulsipherowi udało się również odnaleźć kilka innych artefaktów Sithów, w tym ratującą życie “Dreypa’s Oubliette”, którą dodał do swojego łupu. Podekscytowany swoim znaleziskiem Pulsipher zebrał swoją drużynę i powrócił do Jebble, gdzie spotkał się jedynie z brakiem szacunku ze strony „prawdziwych” mandaloriańskich wojowników, którzy powitali go w domu.
Pulsipher wierzył, że Talizman Muura zawiera jakąś moc, ale nie był pewien, jak dokładnie działa – dowiedział się tego, gdy Celeste Morne, która tropiła Talizman Muura i ukryła się na pokładzie statku „Mar’eyce”, próbowała za pomocą sztuczki umysłowej skłonić Pulsiphera do wyrzucenia artefaktu przez śluzę powietrzną statku. Odrzucenie przez Pulsiphera sugestii Morne przekazanej za pomocą Mocy oraz jego postanowienie, by zatrzymać talizman dla siebie, wywołały pewną reakcję w starożytnym amulecie – dotychczas martwy medalion zaczął się poruszać i zrósł się z ramieniem Pulsiphera. Na krótką chwilę opanowany przez moc Talizmanu Pulsipher zabił jednego z członków swojej załogi jednym dotknięciem i ze strachem zdał sobie sprawę, że nie jest już w stanie zdjąć Talizmanu Muur z lewej dłoni. Następnie kilku członków jego zespołu badawczego musiało pomóc osłabionemu Pulsipherowi dotrzeć do Lodowej Cytadeli, która stała się kwaterą główną Neo-Krzyżowców na świecie będącym punktem zbornym dla milionów nowo zwerbowanych wojowników mandaloriańskich.

   Chociaż Pulsipher miał nadzieję, że szybko pozbędzie się talizmanu i poczuje się lepiej, zdał sobie sprawę, że prawdziwa moc talizmanu została już uwolniona, gdy Mandalorianie, którzy towarzyszyli mu na statku „Mar’eyce”, zaczęli przekształcać się w Rakghule i szybko rozprzestrzeniać swoją zarazę wśród otaczających ich ludzi. Mandaloriańskie Rakghule – nad którymi, jako posiadacz Talizmanu Muur, dowodził Pulsipher – szybko przedarły się przez nie zainfekowanych Mandalorian na Jebble i przemieniły ich w bezmyślne bestie. Pulsipher nie obawiał się już mocy Talizmanu, a wręcz przeciwnie – dostrzegł w niej sposób, by doprowadzić do końca mandaloriańską krucjatę i włączyć każdą żywą istotę do swojego klanu. Jednak zdawał sobie sprawę, że dotknął zaledwie powierzchni mocy talizmanu. Przypadkowa transmisja doprowadziła go do Zayne’a Carricka, który jako pasażer na gapę podróżował wraz z Morne’em na statku „Mar’eyce” i Pulsipher kazał swoim Rakghoulom schwytać byłego padawana w nadziei, że Carrick pomoże mu uwolnić prawdziwy potencjał artefaktu. Carrick odmówił współpracy, a gdy Pulsipher zagroził, że uśpi go w lochu Dreypy, Talizman zaczął się poruszać i oddzielił się od jego ciała. Nie będąc już w posiadaniu Talizmanu Muur – który przeniósł się na bardziej godną nosicielkę, Celeste Morne – Pulsipher został błyskawicznie rozerwany na strzępy przez te same Rakghule, którymi jeszcze przed chwilą dowodził.

Osobowość i cechy charakteru

   Zawsze pozostając w cieniu Demagola lub mistrza strategii Cassusa Fetta, Pulsipher kierował się pragnieniem udowodnienia swojej wartości i zdobycia szacunku Mandalora Najwyższego. Większość mandaloriańskich wojowników znała Pulsiphera przede wszystkim jako pomocnika Demagola, a nie jako „prawdziwego wojownika” – określenie to bardzo go irytowało. Pulsipher uważał bowiem, że jego dążenia są równie ważne jak podboje wojskowe, a odnalezienie talizmanu Muur było dla niego jeszcze większą nagrodą niż samo zdobycie Taris. Jego relacje z Demagolem były często napięte, ponieważ choć łączyło ich zainteresowanie mocami Jedi, Pulsipher wierzył, że ich zdolności pochodzą z przedmiotów nasyconych magią – pogląd ten Demagol wyśmiewał. Z kolei Pulsipher, który w ogóle nie wierzył w istnienie Mocy, wyśmiewał eksperymenty Demagola na Jedi, które uważał za całkowicie bezsensowne. Fascynacja Pulsiphera przedmiotami należącymi do Jedi skłoniła go do poszukiwania Talizmanu Muura, uznając za oczywiste, że zdobycie magicznych narzędzi Jedi ostatecznie zapewni Mandalorianom zwycięstwo. Po zdobyciu talizmanu i nawiązaniu z nim więzi Pulsipher początkowo był przerażony mocą amuletu, ale wkrótce zaczął dostrzegać jego potencjał jako narzędzia służącego osiągnięciu celu, jakim było zjednoczenie wszystkich istot pod sztandarem Mandalorian i ostateczne zdobycie zaufania oraz szacunku Mandalora. Mimo to Pulsipher nigdy nie zrozumiał prawdziwej mocy ani właściwości Talizmanu Muura. Zginął rozszarpany na strzępy przez grupę Rakghuli, nad którymi – jak sądził – nadal sprawował kontrolę, mimo że talizman go opuścił. Pulsipher miał blond włosy, które w roku 3963 BBY zaczęły mu przerzedzać się, a także szare oczy i jasną karnację.

Za kulisami

   Pulsipher po raz pierwszy pojawił się w Rycerze Starej Republiki 10 (org. „Knights of the Old Republic 10”) – numerze serii komiksowej napisanym przez Johna Jacksona Millera i wydanym w 2006 roku. Nazwa „Pulsipher” była wymysłem Millera, który powstała w wyniku połączenia przez niego „kilku przerażająco brzmiących sylab”. Po krótkim pojawieniu się w „Flashpoint” Pulsipher powrócił jako jedna z głównych postaci drugoplanowych w późniejszym cyklu fabularnym Gwiezdne Wojny: Rycerze Starej Republiki: Vector (org. „Star Wars: Knights of the Old Republic: Vector”), który ukazywał się w 2008 roku.Podczas swoich występów w serii Rycerze Starej Republiki” postać Pulsiphera ilustrowali Dustin Weaver i Scott Hepburn.

źródła