Tiktok Facebook Instagram Youtube

SPOŁECZNOŚĆ

Newsy

O nas

Członkowie

M'Y w akcji

Historia organizacji

Regulamin

Kontakt

Dołącz do nas!

BIBLIOTEKA

Mando Encyklopedia

Tworzenie zbroi

Słownik Mando'a

Pieśni Mandaloriańskie

TWÓRCZOŚĆ

Twórczość artystyczna

Copyright i polityka prywatności

Tiktok Facebook Instagram Youtube

Początki Mandalorian

” Popiół Taungów bije mocno w sercach Mandalorian! „

Fragment tradycyjnek Pieśni Dha Werda Verda

   Mandalorianie wywodzą się od rasy Taungow. Był to starożytny humanoidalny gatunek. Wywodzący się prawdopodobnie z Coruscant. Dwumetrowi, szaroskórzy Taungowie byli wojownikami od młodości i postrzegali bitwę jako źródło honoru zarówno dla jednostki, jak i bogów. Słynni ze swoich zmagań z Zhellami — innym gatunkiem prehistorycznego Coruscant — Taungowie prowadzili wojnę ze swoimi wrogami przez setki lat . Kiedy potężny wulkan wybuchł i zdewastował Zhellów, wyrzucając w niebo popiół o takiej gęstości, że zablokował światło słońca Coruscant , Taungowie nazwali siebie „ Wojownikami Cienia ” lub Dha Werda Verda w swoim języku . Pomimo porażki, Zhellom ostatecznie udało się wypędzić Taungów z Coruscant, a pokonani Taungowie uciekli na planetę Roon , znajdującą się w Zewnętrznych Rubieżach . Pozostali tam przez tysiąclecia, aż do czasu, gdy legendarny Mandalore Pierwszy poprowadził Taungów na podbój nowego świata, który nazwali Mandalore lub Manda’Yaim na cześć swojego przywódcy . Taungowie następnie przekształcili się w Mandalorian lub Mando’ade — „Synowie i Córki Mandalore”.

   Jako nowo mianowani Mandalorianie , Taungowie wyruszyli na podbój światów wokół swojego nowego domu. Ich koczownicza natura i kult wojny popychały ich do krucjat na zewnątrz, w miarę jak powiększali swoje terytorium . Pod rządami Mandalora Niezłomnego , kolejnego wodza Taungów podążającego za tradycją przywództwa ustanowioną przez Mandalora Pierwszego, Taungowie zaczęli przyjmować istoty innych gatunków do swojej kultury, zmieniając na zawsze to, co znaczyło być Mandalorianinem.

   Ta chętna akceptacja innych istot osiągnęła szczyt podczas Wojen Mandaloriańskich , kiedy Mandalore Ostateczny poprowadził Mandalorian w kampanii przeciwko siłom zbrojnym Republiki Galaktycznej . Choć początkowo zwycięska, interwencja Rycerza Jedi Revana i jego lojalnych zwolenników Jedi odwróciła bieg wojny przeciwko Mandalorianom, która osiągnęła punkt kulminacyjny w zniszczeniu planety Malachor V. Rasa Taung poniosła ciężkie straty podczas wojny i pod jej koniec powszechnie uważano, że wyginęła. Przetrwała dzięki spuściźnie kultury Mandalorian, którą przekazali dalej, a która pamiętała Taungów jako Protoplastów.

Po wojnach Mandaloriańskich Pierwszym Mandalorem został człowiek – Canderous Ordo

Historia

Wojna o Notron (Coruscant)

„ Gdy nastał świt, Zhellowie się obudzili i zobaczyli Taungów na wyżynie. Przestraszyli się, bo poranne światło uchwyciło blask hełmów i broni, tworząc widmowych wojowników, stworzonych z blasku i dystansu. Lecz najsprytniejsi z nich nie dali się zwieść i zobaczyli, jak niewielu nas jest. Zebrali się więc bez pośpiechu, wesoło się bawiąc, i przygotowali do marszu. A na wyżynie czekaliśmy na śmierć. ”
―Podstawowy fragment tłumaczenia z dziewiątego rozdziału Dha Werda Verda

   Piewrsi Mandalorianie czyli Taungowie ewoluowali na planecie Notron (Coruscant), położonej w centralnym regionie galaktyki znanym jako Światy Jądra . W okresie poprzedzającym Republikę , Taungowie zamieszkiwali Coruscant obok innej wielkiej potęgi, która powstała na prehistorycznym świecie, Zhell . Zhellowie — trzynaście plemion ludzi , którzy również ewoluowali na starożytnym Coruscant — i Taungowie prowadzili ze sobą wojnę przez setki lat , walcząc o kontrolę nad planetą. W pewnym momencie ich wojny, wybuch wulkanu przyniósł spustoszenie Batalionom Zhell, gdy przysypał ich miasto grubą warstwą popiołu i niemal zniszczył wczesną rasę ludzką. Ogromny pióropusz uwolnionego popiołu i dymu był tak gęsty i szeroko rozprzestrzeniony na niebie , że zablokował światło słońca Coruscant , pozostawiając ziemię pod spodem w ciemności przez dwa lata. Taungowie skorzystali z przewagi, jaką dała im natura, i po wybuchu podporządkowali sobie odwiecznego wroga. Dym i cień uznali za symbol swojego przeznaczenia i właśnie wtedy przyjęli dla siebie nazwę Dha Werda Verda , co w języku Taungów oznaczało „Wojownicy Cienia”. 

   Jednakże zwycięstwo Taungów nad Zhellami było skazane na krótkotrwałe. Z czasem Zhellom udało się ostatecznie odzyskać kontrolę nad Coruscant i wypędzić Taungów z ich wspólnej planety.  Chociaż odłam kapłańskich kobiet Taungów uciekł z Coruscant do Nieznanych Regionów galaktyki w poszukiwaniu pokuty poprzez introspektywną medytację,  większość Taungów była zmuszona uciec na planetę Roon w Zewnętrznych Rubieżach , gdzie Taungowie pozostali, dopóki legendarny przywódca, Mandalore Pierwszy , nie poprowadził swojego ludu na poszukiwanie nowego świata. Taungowie znaleźli inną planetę w Zewnętrznych Rubieżach — świat wielu ekosystemów, niezamieszkany przez inteligentne życie i zdominowany jedynie przez rasę pozbawionych świadomości stworzeń o kolosalnych rozmiarach, znanych jako mitozaury — i ogłosili tę nową planetę swoją własnością. 

Zasiedlenie i pierwsze tysiąclecia

„ Jesteśmy wściekłością Wojowników Cienia! Pierwsi szlachetni synowie Mandalory! ”
„Fragment tradycyjnego śpiewu Dha Werda Verda

Na cześć swego przywódcy, Mandalore Pierwszego, Taungowie nazwali nowo podbity świat Manda’yaim  lub „dom Mand’alora co zostało później przetransliterowane po prostu jako Mandalore w języku Galaktycznego Standardu Podstawowego . Podobnie Taungowie przekształcili się w Mandalorian  lub Mando’ade : „synowie i córki Mandalore”. Mandalorianie wzielisię za oswojenie nowego swiata i w trakcie tego procesu wymordowali ogromne mitozaury, pozostawiając po sobie jedynie szkielety. Planeta Mandalore stała się domem dzikich klanów zamaskowanych wojowników Taung dowodzonych przez jednego wodza, który zawsze przyjmował imię Mand’alor oznaczające „jedyny władca” w ich języku, na cześć Mandalore Pierwszego.Z czasem jednak okazało się, że jeden świat nie istnieje aby wystarczyło Mandaloriańskim Taungom, więc wyruszyli na podbój innych planet i walkę z nowymi wrogami. 

Mandalorianie toczyli wojnę z insektoidalnym gatunkiem Nevoota, co doprowadziło do upadku Nevoota i ubóstwienia samej wojny przez pierwszych Mandalorian. Wraz z tą nową zmianą religijną, podboje Taungów przekształciły się w święte krucjaty, a ich przyjęto dodatkowy, nieformalny termin „ Mandaloriańscy Krzyżowcy ”. Ich nowe podejście doprowadziło Krzyżowców do późniejszego całkowitego unicestwienia kilku innych gatunków, w tym Fenelarów , Kuaranów , Tlönian i Bazyliszkanów – pozyskując od tych ostatnich swoje niesławne wierzchowce – droidy bojowe – bazyliszki . Taungowie spotkali prawdziwego godnego przeciwnika dopiero wśród mieszkańców planety sąsiadującej z ich nową ojczyzną, Mandalorą, Mandallii . Tubylcy Mandallii, Olbrzymi Mandalrianie, byli potężni i zaciekli w walce, odpierając ofensywę Taungów w taki sposób, że Mandalalianie zyskali szacunek swoich potencjalnych zdobywców i otrzymali możliwość walki u ich boku jako współbracia Mandalorianie. Jednakże Mandalalianie byli tylko pierwszymi nie-Taungami przyjętymi do Mandaloriańskiej owczarni, a gdy Mandalorianie kontynuowali ataki na inne światy, jednostki, które zrobiły wrażenie na wojownikach, często były przyjmowane do kultury, w tym tacy jak naukowiec Zeltrona Antos Wyrick i liczni inni niewolnicy Iskalloni , którzy dołączyli po inwazji Krzyżowców na Iskadrell .Ta dobrowolna akceptacja istot z innych gatunków na zawsze zmieniła znaczenie bycia Mandalorianinem, zmieniając to słowo z prostej innej nazwy Taungów, na ogólny termin oznaczający jedną wspólną kulturę jednoczącą wiele różnych istot.

Wielka wojna Sithów oraz wojny mandaloriańskie

„ Moim zdaniem »Rage of the Shadow Warriors« pochodzi z czasów panowania Mandalore’a Ostatecznego, kiedy Taungowie wiedzieli, że są przyćmiewani. Zawsze uważałem to za poruszające dzieło – apel, by Taungowie nie zostali zapomniani przez nowo powstałą kulturę, o której wiedzieli, że ich przeżyje ” .
― Hu Jibwe , historyk wojskowości

   Mandalorianie, zarówno Taungowie, jak i inni, zostali wciągnięci w Wielką Wojnę Sithów, gdy najnowszy przedstawiciel tradycji Mandalorów , wojownik Taungów o przydomku Mandalore Niezłomny , rzucił wyzwanie Lordowi Sithów Ulicowi Qel-Dromie . Były rycerz Jedi pokonał Mandalore Niezłomnego w pojedynku na planecie Kuar i od tego momentu Mandalorianie przysięgli lojalność swoją i swoich zwolenników Qel-Dromie, a co za tym idzie, swojemu Mistrzowi Sithów Exarowi Kunowi. Mandalorianie prowadzili wojnę przeciwko Republice Galaktycznej w imieniu Sithów , uderzając nawet na ich dawną ojczystą planetę Coruscant, ale gdy pod koniec kampanii otrzymali zadanie zdobycia planety Onderon , Mandalore Niezłomny został zabity w dżungli księżyca Onderonu , Dxun . Inny Taung przywdział swoją ceremonialną maskę i został nowym Mandalorem, ogłaszając się Mandalorem Ostatecznym . Nowy Mandalor – pobudzony przez ukrywające się elementy Imperium Sithów – utwierdził Taungów w przekonaniu, że przepowiedziana „Ostatnia Wielka Bitwa” szybko się zbliża. Pod jego przywództwem akceptacja nie-Taungów w kulturze Mandalorian osiągnęła rekordowy poziom, gdy przygotowywał się do wojny na pełną skalę z Republiką Galaktyczną. 

Pod rządami Mandalora Ostatecznego, Mandalorianie rozszerzali swój sektor przestrzeni , podbijając świat po świecie, aż Republika w końcu podjęła działania, by stawić czoła rosnącemu zagrożeniu ze strony Mandalorian. W czasie znanym jako Wojny Mandaloriańskie , Republika starła się z mandaloriańskimi neo-krzyżowcami w całej galaktyce w trwającej szesnaście lat walce. Jednak dopiero interwencja grupy Jedi dowodzonej przez Rycerza Jedi Revana pozwoliła Republice naprawdę odwrócić losy wojny przeciwko Mandalorianom. Revan walczył i zabił Mandalora Ostatecznego na Malachor V , co wkrótce zakończyło Wojny Mandaloriańskie. 

Wojny Mandaloriańskie były jednym z najkrwawszych konfliktów w historii Republiki, a straty wśród gatunku Taung były dotkliwe. Pod koniec wojny większość uważała, że ​​Taungowie zostali doprowadzeni do wyginięcia, chociaż przynajmniej jeden Mandaloriański Taung – niepotwierdzony pretendent do tytułu Mand’alor – przetrwał jeszcze kilka lat po zakończeniu wojny. Kilkaset lat później, w czasie Zimnej Wojny – konfliktu zastępczego między Imperium Sithów a Republiką Galaktyczną – pewna liczba ocalałych kobiet Taung z kapłańskiej sekty Wojowników Cienia walczyła z religijnym zakonem Dzwonu Muspilli nad bezimiennym księżycem w Nieznanych Regionach. 

Czasy po wojnach Mandaloriańskich

Czasy się zmieniły. Klany Mandalorów rozproszyły się po Zewnętrznych Rubieżach, Republika chyli się ku upadkowi, a Imperium Sithów rośnie w siłę, by zająć jej miejsce. Klany, takie jakie były, nie stanowią zagrożenia, ale galaktyka wciąż się nas boi. Ha ! Ludzie myślą, że toczymy wojny z zemsty albo żądzy krwi. Nie rozumieją tego i boją się tego .
―Canderous Ordo

   Po porażce pod koniec Wojen Mandaloriańskich, Revan odebrał Mandalorianom zbroje i zniszczył ich zapasy broni, a także droidy wojenne, na których jechali do bitwy. Zabrał również maskę Mandalor , relikwię, która była przekazywana od jednego Mandaloru do drugiego i bez niej nie można było ogłosić nowego przywódcy. Bez Mandaloru klany Mandalorian rozpadły się i rozproszyły po Zewnętrznych Rubieżach. Pokonani i rozgoryczeni, wielu rozproszonych Mandalorian podjęło się zawodów łowców nagród i najemników , aby zarobić na życie.

   Najbardziej znanym Mandalorianinem z tego okresu jest Canderous Ordo który pomógł nawróconemu Revanowi w walce z Malakiem i zniszczeniem gwiezdnej kuźni. Następnie z pomocą revana odzyskał Maskę mandalora i starał się ponownie połączyć rozproszone klany.

źródła