SPOŁECZNOŚĆ
Menu
Canderous Ordo
Canderous Ordo, później znany jako Mandalore Zachowawca (Mandalore the Preserver), był mandaloriańskim wojownikiem z klanu Ordo, jednym z najbardziej zasłużonych w Wojnach Mandaloriańskich (3976–3960 BBY). Służąc w szeregach Neo-Krzyżowców, wsławił się odwagą, brutalną skutecznością i talentem przywódczym. Po przegranej wojnie Ordo, podobnie jak wielu innych Mandalorian, został zmuszony do złożenia broni.
Po upadku Mandalorian, gdy rozbite klany rozproszyły się po galaktyce, Canderous Ordo został najemnikiem i osiadł na Taris, gdzie pracował dla gangstera Davika Kanga. Tam Ordo spotkał pozbawionego wspomnień Revana, służącego jako żołnierz Republiki. Canderous nie rozpoznał jednak byłego Jedi, a że był znużony życiem najemnika, dołączył do Revana i jego towarzyszy w ich misji poszukiwania Gwiezdnej Kuźni, starożytnej superbroni Sithów kontrolowanej przez wówczas Dartha Malaka. W trakcie wyprawy służył jako doświadczony wojownik i dowódca, pozostając lojalny wobec Revana nawet po ujawnieniu jego prawdziwej tożsamości. Po pokonaniu Malaka i zniszczeniu Gwiezdnej Kuźni został uhonorowany za swój wkład w zwycięstwo Republiki.
Niedługo później, z pomocą Revana, Canderous odzyskał maskę Mandalora, przyjął tytuł Mandalor Wybawiciel po czym rozpoczął proces jednoczenia i odbudowy rozproszonych klanów. Na prośbę Revana przygotowywał Mandalorian na zagrożenie czające się w Nieznanych Regionach. W tym okresie spotkał Meetrę Surik, Wygnaną Jedi, której udzielił wsparcia w walce przeciwko Triumwiratowi Sithów. Równocześnie kontynuował jednoczenie Mandalorian i odegrał ważną rolę w pokonaniu Dartha Nihilusa. Po upadku Triumwiratu oczekiwał powrotu Revana, utrzymując Mandalorian w gotowości do przyszłej wojny.
Historia
Wczesne Lata
Canderous Ordo był człowiekiem, który urodził się na mandaloriańskiej planecie Ordo jako członek rządzącego nią klanu Ordo, na co najmniej kilkanaście lat przed 3996 BBY. Canderous dorastał w czasach przełomowych dla mandaloriańskiej technologii wojennej, kiedy legendarne Bojowe Droidy Bazyliszki były dopiero udoskonalane i wprowadzane do szerszego użycia. Jeszcze przed swoim Verd’goten Canderous już wyróżniał się wśród równieśników, najszybciej spośród całego swojego klanu opanował jazdę na Bazyliszku. Jednak w tamtych czasach młodzi wojownicy sprawdzali się nie tylko w treningu, lecz przede wszystkim w prawdziwej walce, najlepiej przeciw nieznanym przeciwnikom. Ordo przeszedł swoje verd’goten, tradycyjny mandaloriański rytuał oznaczający przejście w dorosłość w wieku trzynastu lat i otrzymał przywilej pilotowania własnego bazyliszka. Nawet ponad czterdzieści lat później, Mandalorianin pamiętał swoją pierwszą bitwę i swój osiemdziesięciokilometrowy skok przez atmosferę wrogiej planety na grzbiecie droida bojowego bazyliszka. Podczas tej bitwy zyskał znaczne uznanie za swoje osiągnięcia, plasując go jako jednego z najbardziej obiecujących młodych wojowników klanu Ordo.
Wciąż jako młody wojownik Canderous brał udział w Wielkiej Wojnie Sithów, jednak jego dokładne losy w tym czasie nie są znane. Po porażce Sithów i sprzymierzonych z nimi Mandaloriańskich Konkwistadorów w Wielkiej Wojny Sithów w 3996 BBY z Canderous był świadkiem powstania ruchu Neo-Konkwistadorów jednak sam był do niego wyniki, był do niego sceptycznie nastawiony. Finalnie został jednak zwerbowany w ich szeregi przez Mandalora Ostatecznego.
Wojny Mandaloriańskie
Przez pierwszych trzynaście lat trwania Wojen Mandaloriańskich gdy Mandalorianie prowadzili agresywny atak na liczne światy przy granicy Republiki stopniowo gromadząc zasoby niezbędne do właściwej inwazji, Canderous Ordo służył jako częściej jako taktyk niż zwykły żołnierz z czasem Mandalorianie gromadzili zasoby ze światów, które podbili, tuż poza jurysdykcją Republiki. W tym okresie Canderous brał udział w licznych bitwach, jedną z najbardziej znaczących była Pierwsza Bitwa o Althir w 3976 BBY. W tym pięciodniowym starciu, dzięki swojej spostrzegawczości, brawurze i zmysłowi taktycznemu Canderous poprowadził dowodzone przez siebie oddziały do zwycięstwa nad dziesięciokrotnie większą flotą Althiri. Za swoje zwycięstwo został nagrodzony dowództwem nad znaczną częścią sił swojego klanu. Niestety mimo zwycięstwa siły prowadzone przez Canderousa poniosły nie małe straty, częściowo w wyniku decyzji swojego dowódcy. Z tego powodu dawny przyjaciel i towarzysz broni Canderousa, Jagi który wraz ze swoim oddziałem został „porzucony” przez swojego dowódcę, po czym uznał go za „łowcę chwały” i postanowił się zemścić.
Również w jakimś nieokreślonym momencie tych trzynastu lat Ordo i jego grupa przemierzali pasy asteroid układu Crispin w Dzikiej Przestrzeni, polując na piratów i przemytników, ukrywających się pomiędzy asteroidami. Podczas wypadu Canderous namierzył małą asteroidę za którą ukrywało się kilka statków i namierzył ją detonatorem termicznym, powodując eksplozję zewnętrznej warstwy zamrożonego gazu i zniszczenie ukrytych statków. Zniszczenie skorupy uwolniło jednak obiekt uwięziony pod lodem. Asteroida zaczęła się obracać i wystrzeliwać pociski termiczne, które z łatwością przetapiały pancerze Mandalorian, po czym uciekła z dużą prędkością. Mandalorianie śledzili statek aż do granic galaktyki, ale byli zmuszeni przerwać poszukiwania, gdy statek wszedł w międzygalaktyczną pustkę.
Gdy w 3963 siły Mandalorian zaatakowały światy Republiki podczas bitwy o Vanquo, Wojny Mandaloriańskie weszły w swoją drugą fazę. Mandalorianie już wtedy budzili powszechny strach ze względu na swoją brutalną taktykę wojenną mającą na celu zmuszenie Republiki pełnego zaangażowania się w konflikt, która w wielu przypadkach skutkowała całkowitym zniszczeniem niektórych światów. Chociaż Ordo nie czerpał przyjemności z niszczenia światów dla samej tylko destrukcji, wierzył, że taktyka stosowana przez Republikę, jak zakładanie baz i gromadzenie sił w dużych miastach była przejawem tchórzostwa. Wierzył też, iż nie pozostawiała Mandalorianom innego wyboru, jak tylko niszczenie całych światów, takich jak Serroco. Nawet gdy Republika podjęła, w końcu działania, brutalna skuteczność Mandalorian przytłoczyła obrońców Republiki. Dopiero gdy Republika była na skraju klęski, Rycerz Jedi o imieniu Revan i jego zwolennicy (zwani potem Rewanżystami) złamali rozkazy Rady Jedi i przejęli dowództwo nad siłami Republiki. W Revanie Mandalorianie w końcu znalaśli godnego przeciwnika. Również dla ordo postać Jedi stanowiła wyzwanie, którego szukał. Canderous był pod ogromnym wrażeniem taktyki Revana, z która, pod względem skuteczności przypominała nierzadko, taktykę Mandalorian. Pod przywództwem Revana losy wojny wkrótce zaczęły się zmieniać na korzyść Republiki. Zaciekłość, wytrwałość i subtelność zbuntowanego Jedi zyskały mu ogromny szacunek Ordo. Pomimo ciągłych strat, jakie Mandalorianie ponosili w starciu z siłami Revana, Canderous był zadowolony, że znalazł wyzwanie godne jego umiejętności, nawet gdy Mandalorianie byli spychani na skraj klęski.
W pewnym momencie przed końcem Wojen Mandaloriańskich Ordo poślubił mandaloriankę Veelę.
Pod koniec konfliktu Ordo dowodził jedną z dwóch flot, które wypełniły przestrzeń wokół Malachor V, gdzie Mandalorianie zaangażowali wszystkie swoje siły w ostatniej próbie pokonania Republiki. Mandalorianie, w tym Canderous, nie wiedzieli, że Revan celowo zwabił ich w pułapkę. W trakcie bitwy, Meetra Surik, generał Jedi dowodząca flotą Republiki aktywowała Generator Cienia Masy. Superbroń zniszczyła dużą część obu flot i zdewastowała powierzchnię planety. Ordo był wśród tych poza zasięgiem superbroni i dzięki temu przeżył klęskę pod Malachorem V. Potem okazało się, iż Mandalor został zabity przez Revana. W 3960 BBY Mandalorianie poddali się bezwarunkowo, zostali pozbawieni broni i zbroi i zesłani na wygnanie do Zewnętrznych Rubieży. Wówczas Canderous zostawił żonę Veelę i opuścił klan Ordo i udając się na wygnanie.
Wojna Domowa Jedi
Nie znając niczego prócz wojaczki Canderous Ordo został najemnikiem i wędrował po galaktyce w poszukiwaniu dalszych wyzwań. Ostatecznie trafił na planetę Taris Podczas wojny domowej Jedi Canderous Ordo był już legendarnym mandaloriańskim najemnikiem działającym na Taris. Choć od zakończenia wojen mandaloriańskich minęły zalewdie cztery lata w 3956 BBY, Ordo zdążył popaść w głębokie znużenie swoim życiem. Pracując dla lokalnego gangstera, szefa Kantoru, Davika Kangi, jako egzekutor i ochroniarz, wykonywał głównie monotonne zadania, jak odzyskiwanie długów, zastraszanie klientów czy wyprawy do Podmiasta w poszukiwaniu sprzętu. Dla wojownika, który przez dekady żył na polach bitew, taka egzystencja była pozbawiona honoru i wyzwań. Ordo coraz bardziej pragnął odnaleźć cel godny swoich umiejętności.
Los zesłał mu taką szansę. Gdy okręt Endar Spire został zniszczony przez flotę Sithów nad Taris, i rozbił się na powierzchni planety. Dawny wróg Mandalorian Revan, pozbawiony wspomnień i nieświadomy swojej dawnej tożsamości, służąc Republice jako zwykły żołnierz przebywał na pokładzie zniszczonego okrętu i znalazł się wśród ocalałych. Ordo po raz pierwszy spotkał Revana w Dolnym Mieście, podczas wykonywania zadania dla Kanga, lecz nie rozpoznał w nim dawnego przeciwnika.
Niedługo później Ordo został ponownie wysłany do Podmiasta, by odzyskać wyposażenie z kapsuł ratunkowych Republiki. Tam jego oddział został zaatakowany przez rakghule. W trakcie walki ponownie natknął się na Revana, który poszukiwał Bastili Shan. Dzięki współpracy udało im się odeprzeć mutanty, choć ludzie Ordo ponieśli ciężkie straty. Zanim odszedł, Canderous poinformował Revana o tym, iż kapsuły zostały już obrabowane, po czym poradził Revanowi by ten zrobił to samo.
Po tej misji Ordo postanowił ostatecznie zerwać z Kangiem i opuścić Taris. By tego dokonać zamierzał ukraść należący do statek Ebon Hawk, należący do jego byłego pracodawcy. Nim jednak miał okazje to zrobić planeta została objęta blokadą Sithów, do której przełamania niezbędne były kody startowe z lokalnego garnizonu. Canderous uznał, że najlepszą osobą do zdobycia kodów będzie właśnie Revan, który w między czasie zdołał uratować Bastilę i rozbić gang Czarnych Vulkarów. Spotkawszy się z nim w kantynie Javyara, zaproponował Revanowi układ: w zamian za zdobycie kodów, Ordo obiecał zapewnić Revanowi i jego towarzyszom dostęp do Ebon Hawka.
Plan zakończył się sukcesem. Revan i Bastila zdobyli kody startowe i przedostali się do kompleksu Kangi pod opieką Canderousa. W chwili, gdy Darth Malak rozkazał zbombardować Taris, cała grupa dotarła do hangaru Ebon Hawka. Ordo i Revan musieli jeszcze zmierzyć się z Kangiem oraz łowcą nagród Calo Nordem, po czym uciekli z planety, dosłownie w ostatniej chwili.
Widząc po raz pierwszy od lat walkę godną swoich umiejetnościi, Ordo zdecydował się pozostać z Revanem. Wraz z załogą udał się na Dantooine, gdzie Rada Jedi ponownie wyszkoliła Revana i powierzyła mu misję odnalezienia Gwiezdnej Kuźni, starożytnej superbroni Sithów wykorzystywanej przez Malaka. Canderous towarzyszył Revanowi podczas całej wyprawy, służąc doświadczeniem, talentem taktycznym i brutalną skutecznością w walce. Choć często krytykował bardziej współczujące decyzje Revana, darzył go coraz większym szacunkiem.
Podczas poszukiwań Gwiezdnych Map prowadzących do Gwiezdnej Kuźni załoga odwiedziła między innymi Tatooine, Kashyyyk, Manaan i Korriban, nieustannie ścierając się z siłami Sithów. W trakcie podróży Ordo często wspominał dawne bitwy i wyrażał pogardę wobec słabości Republiki, wierząc, że Mandalorianie byliby lepszymi władcami galaktyki.
Na Tatooine Ordo spotkał swojego dawnego przyjaciela i towarzysza broni, Jagiego, który obwiniał go za śmierć ludzi podczas bitwy o Althir. Jagi wyzwał go na pojedynek, pragnąc zemsty za rzekome porzucenie oddziału. Revan zdołał jednak przekonać go, że decyzja Ordo ocaliła znacznie więcej istnień. Złamany psychicznie Jagi odebrał sobie życie, co głęboko wstrząsnęło zwykle niewzruszonym Mandalorianinem. Od tego momentu lojalność Ordo wobec Revana stała się niemal bezgraniczna.
Niedługo później Ebon Hawk został przechwycony przez admirała Saula Karatha i uprowadzony na pokład Leviathana. Podczas gdy Revan, Bastila i Carth Onasi walczyli o unieszkodliwienie okrętu, Canderous przejął dowodzenie nad resztą załogi i bezpiecznie przeprowadził wszystkich z powrotem na statek.
Po ucieczce Revan wyznał załodze prawdę o swojej tożsamości jako byłego Mrocznego Lorda Sithów. Dla większości była to szokująca wiadomość, jednak Ordo przyjął ją z uznaniem. Wciąż pamiętał Revana jako wielkiego wojownika z czasów wojen mandaloriańskich i był dumny, że może walczyć u jego boku.
Ostatecznie poszukiwania doprowadziły załogę na Rakata Prime, gdzie znajdowała się Gwiezdna Kuźnia. Podczas gdy flota Republiki atakowała superbroń, Revan wraz ze swoimi towarzyszami przedarł się przez siły Sithów, uratował Bastilę Shan i pokonał Dartha Malaka, kończąc tym samym wojnę domową Jedi.
Mandalor Wybawiciel
Po klęsce Dartha Malaka Revanowi zaczęły powracać wspomnienia dotyczące zagrożenia ukrytego w Nieznanych Regionach. Zrozumiał wówczas, że Republika w obecnym stanie nie będzie w stanie przeciwstawić się nadchodzącej wojnie. Chcąc przygotować galaktykę na przyszły konflikt, zwrócił się do Canderousa Ordo z prośbą o odbudowę potęgi Mandalorian i ponowne zjednoczenie rozproszonych klanów. Ordo zgodził się pomóc, choć uważał, że skłócone klany nie podporządkują się nikomu bez symbolu prawowitej władzy.
Wraz z Revanem wyruszył więc na poszukiwanie Maski Mandalora. Ich podróż doprowadziła ich na lodową planetę Rekkiad, gdzie część klanów już prowadziła własne poszukiwania artefaktu. Ze względu na nienawiść, jaką wielu Mandalorian wciąż żywiło wobec Revana za klęskę podczas Wojen Mandaloriańskich, Ordo doradził mu ukrywanie swojej tożsamości. Po dotarciu do terenów zajmowanych przez klan Ordo Canderous został przyjęty z szacunkiem, choć nie wszyscy wybaczyli mu lata nieobecności po wojnie. Najwięcej obiekcji miała żona Canderousa, Veela która odebrała porzucenie klanu Ordo przez swojego męża bardziej osobiście. Mimo to, głównie dzięki interwencji innego członka klanu Ordo Edrica, oraz dzięki temu, iż jak Canderous wyjaśnił, oboje przybyli tu pomóc klanowi Ordo zdobyć maskę Mandalora, Veela pozwoliła Canerousowi i jego towarzyszowi pozostać w obozie. Dzięki odzyskanym wspomnieniom Revana udało się ustalić miejsce ukrycia Maski Mandalora. Sytuacja skomplikowała się jednak, gdy Revan został zmuszony ujawnić swoje zdolności Jedi podczas walki z rywalizującym klanem. Następnego dnia po całonocnym świętowaniu powrotu Canderousa do klanu, odsypiający zabawę Canderous został obudzony przez Revana, który doświadczył następnej wizji ukazującej mu fragmenty jego utraconych wcześniej wspomnień. Dzięki niej Jedi odkrył, iż klan Ordo poszukuje Maski w złym miejscu oraz że musza przekonać pozostałych do przeniesienia obozu. Po naradzie z resztą klanu i dyskusji z Veelą podjęto decyzję o przeniesieniu obozu.
Największym problemem był fakt, iż nowy obóz mieli rozbić w miejscu znanym jako Bliźniacze Włócznie, które znajdowało się na terenie innego klanu. Podróż do Bliźniaczych włóczni zajęła im dwa dni, podczas których Canderous zaczął godzić się z Veelą. Drugiej nocy, gdy dotarli już na miejsce, obóz został zaatakowany przez członków klanu Jendri. I choć Jendri dysponowali mniejszą liczbą Bazyliszków niż klan Ordo mieli po swojej stronie element zaskoczenia, który pozwolił im powstrzymać Mandalorian z Klanu Ordo od dostania się do swoich pojazdów. Trudna sytuacja zmusiła Revana do ujawnienia się jako Jedi, co pozwoliło przechylić szalę zwycięstwa na stronę klanu Ordo, gdy Canderous miał okazje dosiąść jednej z maszyn i wraz z innymi szybko rozprawił się z Mandalorianami z wrogiego klanu, zmuszając niedobitków do pospiesznego odwrotu.
Ze względu na gwałtowną pogodę panującą na Rekkiad grupa nie mogła rano dostać się na szczyt Włóczni przy pomocy bazyliszków i była zmuszona wspinać się pieszo. W wyprawie uczestniczyli Revan, Canderous, Veela oraz pięciu mandaloriańskich jeźdźców bazyliszków. Po kilku godzinach pierwsza grupa, składająca się z Revana, Canderousa i dwóch wojowników, dotarła na szczyt. Tam odnaleźli ukryty właz prowadzący do wnętrza grobowca Dramatha II. Ordo polecił towarzyszącym im jeźdźcom zaczekać na Veelę i resztę Mandalorian, po czym razem z Revanem zszedł do środka. W głównej komnacie grobowca odnaleźli Maskę Mandalora. Gdy Revan podniósł artefakt, do pomieszczenia wkroczyła Veela wraz z pozostałymi wojownikami i rozkazała mu odłożyć maskę. W trakcie konfrontacji ujawniła, że odkryła prawdziwą tożsamość Revana. Wciąż żywiła również urazę do Canderousa za opuszczenie klanu po wojnie i odrzuciła jego próby przemówienia jej do rozsądku. Ostatecznie wydała rozkaz zabicia zarówno Revana, jak i własnego męża. W krótkiej walce zginęli Veela oraz towarzyszący jej Mandalorianie. Canderous osobiście zastrzelił żonę, pozostając wierny Revanowi.
Po odzyskaniu Maski Revan wyjawił Ordo prawdę o początku Wojen Mandaloriańskich. Mandalore Ostateczny działał pod wpływem Sithów, którzy wykorzystali Mandalorian jako narzędzie do osłabienia Republiki przed własną inwazją. Revan ostrzegł również, że jeśli Sithowie powrócą, ponownie spróbują podporządkować sobie Mandalorian. Po tych wydarzeniach Ordo przyjął Maskę i tytuł Mandalore Wybawiciela przysięgając przywrócić swojemu ludowi honor i chwałę, zobowiązując się też, przed Rvanem, odbudować siłę swojego ludu i przygotować go na nadchodzącą wojnę.
Niedługo potem potem Ordo spotkał umierającego Taunga, przedstawiciela dawnej rasy założycieli Mandalorian, który również uważał się za Mandalora. Umierający przekazał mu swoją zbroję i przywództwo nad swoim klanem, zarazem nakazując Canderousowi strzec mandaloriańskich tradycji. Od tego czasu nowy Mandalore niemal nigdy nie pokazywał twarzy, stale nosząc pancerz i hełm z którym zintegrował znalezioną wcześniej maskę, jako symbol swojej pozycji.
Swoją bazę Mandalor Wybawiciel ustanowił na Dxun, księżycu Onderonu, gdzie rozpoczął długotrwały proces jednoczenia klanów. Pod jego przywództwem Mandalorianie stopniowo odzyskiwali dawną organizację i znaczenie, działając jako najemnicy, zwiadowcy oraz wojownicy w różnych częściach galaktyki. Dzięki autorytetowi Canderousa coraz więcej klanów przyłączało się do nowego Mandalore’a, wierząc, że jest on w stanie przywrócić Mandalorianom dawną dawna chwałę. Wsród tych któryż zasilili szeregi Mandalorian na Duxunie znaleźli się też Feruun Lern, Bralor, Kelborn, Xarga, Kumus, Kex, Davrel.
KOTOR2
Około 3951 roku BBY Mandalor Wybawiciel kontynuował odbudowę siły Mandalorian z bazy na Dxun. W tym czasie spotkał Meetrę Surik, Wygnaną Jedi, jedną z nielicznych ocalałych po czystkach Sithów. Surik przybyła nad Onderon w poszukiwaniu Mistrza Jedi Kavara, jednak jej statek został uszkodzony podczas walk z siłami generała Vaklu nad Onderonem co zmusiło ją do lądowania na Duxun. Ordo szybko zainteresował się faktem, że podróżowała na pokładzie Ebon Hawka, statku kojarzonego z Revanem. Mandalore początkowo obserwował Surik z dystansu, chcąc poznać jej zamiary. Gdy poprosiła o transport na Onderon w celu odnalezienia mistrza Jedi Kavara, zgodził się jej pomóc pod warunkiem, że udowodni swoją wartość. Wykonując zadania dla Mandalorian na Dxun, Surik szybko zdobyła szacunek wojowników, a Ordo uznał ją za godną zaufania. Przed wylotem Ordo został skonfrontowany z towarzyszącą Surik Mistrzynią Jedi Kreją, która twierdziła, że znała Revana i rozumiała lojalność Mandalora wobec dawnego przyjaciela. Starsza Jedi prosiła go też o lojalność wobec Meetry Surik. Choć Ordo nie ufał starej Jedi i nie podobał mu się jej lekceważący stosunek do Mandalorian, zgodził się chronić Surik.
Wkrótce potem obóz na Dxun został zaatakowany przez zabójców Sithów podążających śladem Wygnanej Jedi. Dzięki wspólnej obronie Mandalorian i towarzyszy Surik atak został odparty, a Ordo wraz z nią udał się na Onderon. W Iziz skierował ją do doktora Dhagona Ghenta, który mógł pomóc w odnalezieniu Kavara. Po oczyszczeniu Ghenta z fałszywych oskarżeń o morderstwo kapitana Sullio, Ordo i Surik udało się nawiązać kontakt z mistrzem Jedi ukrywającym się pod ochroną królowej Talii.
Podczas pobytu na Onderonie Ordo obserwował narastający konflikt pomiędzy zwolennikami królowej Talii a generałem Vaklu, który dążył do przejęcia władzy i uniezależnienia planety od Republiki. Choć Mandalore szanował ambicję i zdolności strategiczne Vaklu i początkowo sugerował nawet Surik wsparcie jego sprawy, ostatecznie nie poparł go jednak, zwłaszcza gdy odkryto, że generał współpracuje z Sithami. Dodatkowo podczas pobytu w pałacu Ordo spotkał innego weterana wojen mandaloriańskich, kapitana Bostuco, który walczył z Mandalorianami podczas okupacji Onderonu. Canderousa obraziło stwierdzenie Bostuco, że wojsko onderońskie zmusiło Mandalorian do opuszczenia planety. Wóeczas Mandalorianin odparł kapitanowi, że odpowiedzialni za przepędzenie Mandalorian z Onderonu byli Jedi, stwierdzając jednocześnie, że Mandalorianie nigdy nie ustąpili pola żadnym onderońskim żołnierzom. . Ostatecznie Mistrz Kavar odpowiedział na wiadomość i zgodził się spotkać z Surikiem. Ordo był zachwycony spotkaniem Jedi, którego taktyczne i bojowe umiejętności były znane wśród Mandalorian. Niestety spotkanie Surik z Kavarem zostało przerwane przez siły Vaklu, zmuszając grupę do odwrotu na Dxun.
Po powrocie Ordo postanowił oficjalnie wesprzeć Surik w walce przeciw Sithom. Towarzyszył jej w dalszych podróżach po galaktyce, pomagając odnaleźć pozostałych mistrzów Jedi i jednocześnie kontynuując odbudowę mandaloriańskich klanów.
Gdy Vaklu rozpoczął otwarty zamach stanu przeciw królowej Talii, Kavar, za pośrednictwem Kelborna, Mandalorianina będącego prawą ręką Canderousa na Duxunie, ponownie wezwał Surik na Onderon. W tym samym czasie czujniki Mandalorian wykryły wzmożoną aktywność Sithów na Dxun, w pobliżu starożytnego grobowca Sithów. Surik po naradzie z Canderousem i Kelbornem podzieliła swoich towarzyszy na dwie grupy: jedna miała wspólnie z Mandalorianami zniszczyć siły Sithów na Dxun, druga zaś ruszyła na Onderon, by wesprzeć królową.
Mandalorianie pod dowództwem Mandalora odegrali kluczową rolę w walkach na Dxun, eliminując wielu Sithów wykorzystujących moc starożytnego grobowca. Jednocześnie Surik, korzystając z dostarczonego przez Mandalora bazyliszka bojowego, przedarła się przez oblężenie Iziz i pomogła pokonać Vaklu, ratując rządy królowej Talii.
Niedługo później Ordo wziął udział w obronie Telos IV przeciwko flocie Dartha Nihilusa. Uznając siły Republiki za niewystarczające do odparcia ataku Sithów, skierował Mandalorian do wsparcia obrony planety i walczył u boku admirała Cartha Onasi. Dzięki doświadczeniu Mandalorian i działaniom Surik udało się powstrzymać ofensywę Nihilusa oraz uratować Telos przed zniszczeniem. Gdy podczas bitwy Canderous przedostał się na pokład okrętu flagowego Nihilusa, Ravagera, wraz ze swoimi żołnierzami natrafili oni na walkę Lorda Sithów z Surik, której pomocy w walce ze swoim byłym mistrzem udzieliła Visas Marr, uczennica Nihilusa. Dzięki ich skoordynowanemu wysiłkowi Lord Sithów został zabity, pozbawiając pozostałe siły Sithów przywództwa. Ordo zorganizował również umieszczenie na statku kilku bomb protonowych, które zniszczyły Ravagera, umożliwiając siłom Onasiego wyeliminowanie pozostałych statków.
Po porażce Nihilusa, podejrzenia Ordo wobec Krei potwierdziły się, gdy ujawniła swoją prawdziwą tożsamość jako Lord Sithów Darth Traya. Ordo dołączył do Surika w pościgu za nią na Malachor V, choć niechętnie wracał na miejsce największej klęski Mandalorian. Surik zdołał pokonać Darth Trayę, a Ordo wkrótce potem się z nią rozstał, kontynuując misję przywracania potęgi Mandalorian.
Późniejsze losy
Choć Canderusowi udało się zjednoczyć wiele klanów i ostatecznie przywrócić Mandalorianom choć część dawnego znaczenia, nigdy nie doczekał powrotu Revana ani nadchodzącej wojny z Imperium Sithów na którą przygotowywał swoich ludzi. Zgodnie z przepowiedniami Darth Trayi, Ordo ostatecznie poległ w bitwie, ginąc najprawdopodobniej od ciosu w głowę. Zaś czaszka Mandalora wybawiciela w 3642 roku BBY trafiła w ręce Imperium Sithów. W czasach po Wielkiej Wojnie Galaktycznej była wystawiona na pokładzie Imperialnego okrętu „King’s Ransom”, gdzie umieszczono ją przed zielono-złotym sztandarem z herbem czaszki mitozaura,
Dziedzictwo
Gdy ponad trzysta lat po Wojnach Mandaloriańskich Imperium Galaktyczne istotnie ponownie zaatakowało Republikę, Mandalorianie nie pozostali zgodni co do tego po której ze stron konfliktu powinni się opowiedzieć. Przeważająca część klanów podążyła za Mandalorem Mniejszym, marionetką w rękach Sithów. Jednak część klanów pozostała wierna dziedzictwu Mandalora Wybawiciela, opowiadając się po stronie Republiki. Na czele tej frakcji stanął Jicoln Cadera, przywódca klanu Cadera, wsparty także przez klan Ordo, oraz klany Itera i Kelborn. Ponieważ nawet śmierć Mandalora mniejszego, zabitego przez swojego następcę Mandalora Oczyszczonego, nie zmieniła kursu objętego przez większość Mandaloriańskich klanów, frakcja pod przywództwem Jicolna Cadery rozpoczęła zbroje powstanie, które jednak zostało brutalnie zmierzone przez nowego Mandalora. Wiele z pośród wspierających tę frakcję klanów wymordowano, jednak klan Ordo nie tylko przetrwał ale także szybko odzyskał szacunek i pozycje pośród innych klanów
W czasach Zimnej Wojny w Ogrodzie Wypoczynkowym, części Parku Osiowego w mieście Koronoet na Corelli można było zobaczyć Holostatuę Ordo którą wzniesiono tam razem z posągami Revana i jego pozostałych towarzyszy dla upamiętnienia ich czynów.
W czasach Wojen Klonów, N-11, Klon Jango Fetta, z elitarnej zwiadowców serii Zero, otrzymał od swego sierżanta Kala Skiraty imię „Ordo”, nadane mu na cześć legendarnego Canderouse Ordo.
Z kolei w okresie rozkwitu Imperium Galaktycznego, MandalMotors stworzyła ciężki pojazd szturmowy nazwany Czołgiem szturmowym klasy Canderous.
Osobowość i cechy
Canderous Ordo był rosłym i budzącym respekt Mandalorianinem o surowych rysach twarzy oraz ciemnych włosach, które z biegiem lat i pod wpływem stresu zaczęły siwieć. Zwykle mówił szorstkim, stanowczym tonem, a jego obecność wywoływała wrażenie siły i doświadczenia.
Ordo był ambitny, bezpośredni i niezwykle lojalny wobec osób, które uważał za godne zaufania, cenił też swoje słowo, uważał, że jeśli się z kimś umówił, to jest się zobowiązanym do przestrzegania ustaleń. Jak wielu Mandalorian, żył dla walki i uważał ją za najlepszą drogę do zdobycia honoru. Wierzył także w walkę do samego końca, ucieczkę uważał za dyshonor. Cenił siłę, dyscyplinę i odwagę bardziej niż dyplomację, dlatego z szacunkiem odnosił się do godnych przeciwników, nawet tych, którzy go pokonali. Szczególnym uznaniem darzył Revana za jego talent strategiczny podczas Wojen Mandaloriańskich. Choć często sprawiał wrażenie chłodnego i zdystansowanego, chętnie opowiadał o dawnych bitwach i interesował się doświadczeniami innych weteranów. Przy czym nie odczuwał szczególnego wstydu z powodu swych działań. Choć jak przyznawał nie bawiło go sianie destrukcji bez wyraźnego powodu, oraz uważał iż pewne czyny Mandalorian w czasach wojny, takie jak np. niszczenie całych miast, nie przysparzały nikomu chwały, to w swych wojennych opowieściach nie starał się ich także ukrywać, wychodząc z założenia, iż były to działania konieczne. Po klęsce Mandalorian długo zmagał się jednak z poczuciem utraty dawnej chwały i miejsca w galaktyce, mimo to nei zachwiało to jego wierności wobec Mandaloriańskich tradycji.
Po przyjęciu tytułu Mandalora Wybawiciela wprowadził wśród swoich ludzi żelazną dyscyplinę, wymagając od swoich wojowników wytrzymałości, odwagi i honorowego zachowania. Potrafił zachować spokój i opanowanie nawet w najtrudniejszych sytuacjach i szybko dostosowywał się do zmieniających się warunków na polu bitwy.
Jako wojownik Ordo był wyjątkowo doświadczonym żołnierzem, dowódcą i taktykiem. Doskonale odnajdywał się zarówno w bezpośredniej walce, jak i podczas dowodzenia oddziałami w trudnych warunkach bojowych. Był też jednym z najlepszych jeźdźców bazyliszków pośród wszystkich Mandalorian, za swoich młodych lat ustępując pod tym względem jedynie Mandalorowi Ostatecznemu. Jego doświadczenie zdobyte na polach bitew pozwalało mu się także oprzeć perswazji Mocą.
źródła
Źródła
Artykuł poświęcony Canderousowi Ordo na Wookieepedii https://starwars.fandom.com/wiki/Canderous_Ordo
Gra “Knights of the Old Republic “https://starwars.fandom.com/wiki/Star_Wars:_Knights_of_the_Old_Republic
Oficjalny przewodnik i solucja do gry KOTOR “Knights of the Old Republic: Prima’s Official Strategy Guide” https://starwars.fandom.com/wiki/Star_Wars:_Knights_of_the_Old_Republic:_Prima%27s_Official_Strategy_Guide
Gra “Knights of the Old Republic II: The Sith Lords” https://starwars.fandom.com/wiki/Star_Wars:_Knights_of_the_Old_Republic_II:_The_Sith_Lords
Artyuł “Chronicles of the Old Republic” dwunastoczęściowa seria artykułów stworzonych przez administratorów strony LucasArts na potrzeby promocji gry “Knights of the Old Republic II: The Sith Lords”. https://starwars.fandom.com/wiki/Chronicles_of_the_Old_Republic
Oficjalny przewodnik i solucja do gry KOTOR II “Knights of the Old Republic II: The Sith Lords: Prima Official Game Guide” https://starwars.fandom.com/wiki/Star_Wars:_Knights_of_the_Old_Republic_II:_The_Sith_Lords:_Prima_Official_Game_Guide
The History of the Mandalorians
Przewodnik “The New Essential Chronology” https://starwars.fandom.com/wiki/The_New_Essential_Chronology
Przewodnik “The New Essential Guide to Droids” https://starwars.fandom.com/wiki/The_New_Essential_Guide_to_Droids
Przewodnik “The Essential Guide to Warfare” https://starwars.fandom.com/wiki/The_Essential_Guide_to_Warfare
Przewodnik “The Complete Star Wars Encyclopedia” https://starwars.fandom.com/wiki/The_Complete_Star_Wars_Encyclopedia
Przewodnik “The Essential Reader’s Companion” https://starwars.fandom.com/wiki/The_Essential_Reader%27s_Companion
Przewodnik „Star Wars: The Old Republic Encyclopedia” https://starwars.fandom.com/wiki/Star_Wars:_The_Old_Republic_Encyclopedia
Canderous Ordo w Star Wars Databank https://starwars.fandom.com/wiki/Databank_(original)
Artykuł “Minatures Preview: Canderous Ordo” na stronie StarWars.com https://web.archive.org/web/20080309182631/https://www.starwars.com/gaming/other/rpg/news20080305.html
Artykuł „The History of the Mandalorians: Exploring the Evolution of a Mighty Race of Warriors” https://starwars.fandom.com/wiki/The_History_of_the_Mandalorians:_Exploring_the_Evolution_of_a_Mighty_Race_of_Warriors
Książka „Komandosi Republiki: Potrójne Zero” https://starwars.fandom.com/wiki/Republic_Commando:_Triple_Zero