Moi rodzice nie przywiązywali szczególnej wagi do mandaloriańskiej kultury — po prostu żyli na Mandalorze i tyle. Jednak kilka pokoleń wcześniej mój pradziadek byl aktywnym wojownikiem, a jego zbroja przez lata stała w naszym salonie. Jako dziecko byłem nią szczególnie zafascynowany. Często rozkładałem ją na części, analizowałem i wprowadzałem własne ulepszenia.
Podczas okupacji imperialnej zdarzało mi się wymykać z domu w tej zbroi, dokonując drobnych aktów sabotażu — początkowo dla zabawy i po to, by przetestować swoje modyfikacje. Jednak sytuacja na Mandalorze zaczęła się zaostrzać. Gdy zagrożono mi przymusowym wcieleniem do Akademii Imperialnej. Dołączyłem do walki po stronie Bo-Katan i Sabine.
W trakcie zamieszania udało mi się opuścić planetę. Przez pewien czas ukrywałem się, szukając klanu, z którym mógłbym się związać.