Iris dorastała samotnie na niskich poziomach Coruscant jako członkini bandy lokalnych łobuzów. Była dzieckiem niewolnicy należącej do Arkaniańskich Odprysków, od której została bardzo szybko oddzielona i przekazywana z rąk do rąk. Jako kilkuletnia dziewczynka zbiegła z transportera wiozącego niewolników, gdy ten uległ wypadkowi, a ona przez obrażenia zewnętrzne została uznana za zmarłą. 

   Następne lata dzieciństwa spędziła walcząc o przetrwanie. Dokonywała drobnych rabunków, brała udział w licznych bójkach mimo starań włożonych w ich unikanie. Pod okiem starszych kolegów zaczęła uczyć się prostych napraw elektroniki i podstaw mechaniki. Jej kryjówką stało się opuszczone, zapomniane mieszkanie. Ze względów bezpieczeństwa utrzymywała je w takim stanie, a całe swoje życie zmieściła w ukrytym schowku. Pewnego dnia, niedługo po powrocie dziewczynki z jednej z kradzieży jej spokój został zakłócony przez dwóch intruzów. Niewiele myśląc, prawdopodobnie przez wciąż utrzymujący się wysoki poziom adrenaliny spowodowany wcześniejszym występkiem postanowiła ich zaatakować. Przeciwnicy okazali się być dwójką mandalorian, co automatycznie sprawiło że wszelkie próby ataku przez dziewczynkę zostały szybko stłamszone. Przez jej odwagę i instynkt walki wojownicy uznali Iris za dobry materiał na mandaloriańską znajdę. Po kilku próbach udało im się przekonać dziewczynkę, że nie stanowią zagrożenia i wziąć ją pod swoje skrzydła. Po skończonej misji zabrali ją ze sobą do siedziby swojego klanu na Concord Dawn, gdzie rozpoczęli wychowywanie jej na mandaloriankę.

   Pod opieką nie sprawiała żadnych problemów i bardzo szybko przyswajała wiedzę. Problemy zaczęły pojawiać się gdy dziewczynka zaznała odrobinę wolności jako młoda nastolatka. Bardzo szybko powróciły stare nawyki. Udało jej się dołączyć do grupy młodych mandalorian z którą dokonywała licznych rozbojów. Po wielu miesiącach jej łobuzerskie wybryki zostały wstrzymane przez jej ojca, gdy ten uziemił ją na rodzinnej planecie za doprowadzenia do śmierci jednego z młodych wojowników, oraz sprowadzenia zagrożenia życia na resztę młodocianej bandy. Iris została wtedy wybrana na dowódcę misji przejęcia drobnego statku wojskowego, co oczywiście zakończyło się tragedią.

   Jej uziemienie nie trwało jednak długo, ponieważ wykorzystując  nieobecność swojego opiekuna dziewczyna zbiegła na Coruscant. Dzięki swojej znajomość planety i jej ukrytych zakamarków zlecenie po zleceniu stała się uznaną łowczynią nagród. Wraz z upływem czasu udało jej się zgromadzić wokół siebie ponownie grupę mandalorian, tym razem jednak bardziej wprawioną w boju i lepiej zorganizowaną. 

   Wraz z upływem czasu coraz bardziej we znaki zaczął dawać się słaby stan jej układu oddechowego spowodowany dorastaniem w zanieczyszczonym powietrzu Coruscant. Dziewczyna postanowiła odnowić kontakty ze swoją rodziną, która zapewniła jej opiekę medyczną. Finalnie Iris była zmuszona poddaniu się wszczepieniu systemu wspomagającego oddychanie.

   Po długiej rekonwalescencji dziewczyna powróciła do swojej roli w drużynie na Coruscant, jednakże swoją działalność ograniczyła do planowania realizacji zleceń, tworzenia, naprawiania i modyfikacji sprzętu oraz spokojniejszych zadań w roli ochrony dla pomniejszych polityków przebywających na planecie.

   Niestety, wiele lat później jedna z takich zwykle spokojnych i łatwych misji bardzo szybko zaczęła się komplikować. Senator dla której pełniła funkcję ochroniarza zaczęła otrzymywać listy z pogróżkami. Iris zaangażowała do pomocy dwóch swoich towarzyszy broni, którzy mieli ingerować tylko w przypadku eskalacji. Przypuszczenia okazały się słuszne, Senator została napadnięta, a podczas zamieszek strzały z blasterów napastników uszkodził system oddychania Iris, która zakrztusiła się własną krwią.