CT-6437 urodził się na Kamino jako klon słynnego mandaloriańskiego łowcy nagród Jango Fetta. Wychowany i szkolony w roli piechura 327 Korpusu Galaktycznego, opuścił rodzimą planetę rok po rozpoczęciu starć na Geonosis.
CT-6437 podróżując wraz z jednostką 327 uczestniczył w konflikcie znanym jako Wojny klonów, zajmując się podbojem, okupacją oraz stabilizacją planet na zewnętrznych rubieżach, pojedynkując się z siłami Konfederacji Niezależnych Systemów oraz ich gigantyczną armią droidów.
W późniejszym czasie ekspedycji na zewnętrznych rubieżach CT-6437 przyjął pseudonim Dewback, na część gadów pochodzących z Tatooine, wykorzystywanych przez siły republiki do poruszania się po niekorzystnych pustyniach zacofanych planet. W tym czasie został też przeniesiony i poddany specjalnym szkoleniom do formacji ARC.
Najsłynniejszą operacją w jakiej brał udział Dewback były starcia na Felucji. 327 Korpus Galaktyczny miał zająć się zabezpieczeniem Shu Mai – przywódczyni Gildii Kupieckiej – oraz zniszczyć podporządkowane jej droidy.
Mimo poniesionych strat jednostka do której należał Dewback spisała się odnosząc ogrom zwycięstw w pierwszych dniach starć, aż do momentu wydania rozkazu 66, w którym klony zwróciły się przeciwko towarzyszącym im Jedi.
Dewback znajdował się za liniami wroga, co nie pozwoliło mu na wzięcie udziału w starciach przeciwko Jedi. Do końca konfliktu walczył z oficerami i droidami Konfederacji.
Po zakończeniu konfliktu i proklamacji nowo powstałego Imperium Galaktycznego, Dewback został skierowany do sił szturmowców zajmując się transportem więźniów w trakcie których zajmował się transportem mandaloriańskiego więźnia z klanu Vev.
Na nieszczęście klona po Mandalorianina upomniało się kilku jego “znajomych”. Próba odbicia więźnia doprowadziła do starcia i porwania Dewbacka. Jako jeniec Mandalorian został przetransportowany do ich siedziby na Concord dawn.
